O Π.Β. εξομολογείται...

Boy Τον περασμένο Ιούνιο λίγο πριν κλείσω τα 33, πήγα όπως κάθε χρόνο να κανω προληπτικά το HIV test σε μια ιδιωτική κλινική.

Την επόμενη μερα, την Τετάρτη με πήραν τηλέφωνο να πάω να ξαναδωσω αίμα, γιατι κάτι λέει δεν ήταν σωστό με το μηχάνημα τους και το αποτέλεσμα δεν έβγαινε και έπρεπε να το ξανακάνουν.
Πέμπτη πρωί λοιπόν ξαναπήγα στην κλινική.
Επτά εργάσιμες ημέρες λέει και μετά θα πάρω το αποτέλεσμα.
Περνούσαν οι μέρες μέσα στο άγχος, γιατι είχα καταλάβει ότι κάτι δεν πήγαινε καλα.
Δυο εβδομάδες μετά άρχισα να παίρνω καθημερινά τηλέφωνο στην κλινική για να δω τι γίνεται και με πήγαιναν απο αναβολή σε αναβολή.

Τελικά μετά απο μήνα γύρω στα τέλη Ιουλίου με καλέσανε να πάρω το αποτέλεσμα.
Με κάλεσε η "γιατρός" τους στο γραφείο της και αφού μου είπε ότι το test ειναι θετικό και ότι έπρεπε να πάω σε ένα νοσοκομείο, μου είπε ότι λυπάται πολύ σαν να μιλούσε σε έναν ετοιμοθάνατο.
Εγω της είπα, "τι να κάνουμε έτσι ειναι η ζωή" και έφυγα.

Το αστείο ειναι ότι παντα πρόσεχα στις επαφές μου και ακόμα δεν εχω σκεφτεί κάποιο επικίνδυνο περιστατικό.
Όπως και να χει δεν έχει πια σημασία.
Γύρισα λοιπόν σπίτι και αφού κάθησα στο κρεβάτι μου για δυο ολόκληρες μέρες αποφάσισα να πάω σε ένα δημόσιο νοσοκομείο.
Εκει μου είπαν ότι θα ξαναέκαναν την εξέταση για να υπάρχει η διάγνωση και απο εκει.
Περίμενα λοιπόν άλλη μια εβδομάδα να πάρω την απάντηση που ήξερα.

Πάω λοιπόν στη γιατρό εκει αφού εχω διαβάσει τα παντα για τον hiv απο το Ίντερνετ, αφού ως τοτε ήμουν ανίδεος.
Η γιατρός μου λέει ότι αφού ειναι πρόσφατη η λοίμωξη δεν θα πρέπει να ανησυχώ και θα αρχισω την αντιρετροϊκή αγωγή σε πέντε με δέκα χρόνια.
Μου έδωσε τα τηλέφωνα απο τις ΜΕΛ κάποιων άλλων νοσοκομείων μήπως με βόλευαν καλύτερα και όση ώρα έκατσα εκει αντί να μου κανει την οποία ενημέρωση ενοιωσα ότι με έσπρωχνε να πάω σε κάποιο άλλο νοσοκομείο.
Φυσικά επειδή ήταν οι τελευταίες μέρες του Ιουλίου και τον Αύγουστο δε γίνονται εξετάσεις, μου έκλεισε ραντεβού μέσα Σεπτέμβρη για το φορτίο και τα cd4.

’λλος ενάμισυ μήνας αναμονή.
Φόρτο εργασίας στη δουλειά, άγχος για όλα αυτά, χωρίς να υπάρχει κάποιος να με βοηθήσει.
Βρήκα ένα φίλο απο τα παλιά που ήξερα ότι δούλευε σε ένα διαγνωστικό κέντρο που κι αυτός είναι επίσης οροθετικός, αλλά δεν το ήξερα ως τοτε.
Μου πρότεινε να πάω σε ένα άλλο νοσοκομείο που συνεργάζονται με τη δουλειά του.
Σκόπιμα δεν αναφέρω εδώ τα ονόματα των νοσοκομείων.
Πέρασε λοιπόν ο καιρός και πήγα να κανω τις εξετάσεις.

’λλη μια εβδομάδα αναμονή.
Βγαίνουν τα αποτελέσματα με 280 cd4 και 4800 φορτίο. Φυσικά όταν είδα τα cd4 ήταν που άρχισα να αγχώνομαι πραγματικά.
Παίρνουμε τηλέφωνο στο άλλο νοσοκομείο, μας δέχονται και μας κλείνουν ραντεβού.

’λλη μια εβδομάδα αναμονή.
Φτάνουμε εκει μαζί. Δίνω στους γιατρούς τις εξετάσεις και μετά απο λίγο βγαίνουν έξω και μιλάνε με το φίλο μου.
Ενώ ως τοτε είχαν δεχτεί να με αναλάβουν ξαφνικά ήταν δύσκολο, γιατι λέει χρειαζόμουν άμεσα αγωγή.
Μα αυτός δεν ειναι ο ρόλος τους;
Μου είπαν να περιμένω να δουν αν μπορούν να κάνουν κάτι.

’λλες τρεις μέρες αναμονή.
Δεν με πήραν ποτε τηλέφωνο.
Πήραν το φίλο μου για να του δώσουν την αρνητική απάντηση.
Επομένως κλείνω ραντεβού σε ένα άλλο νοσοκομείο.

’λλες δέκα μέρες αναμονή.
Πάω εκει. Ο γιατρός ευγενέστατος, βλέπει τις εξετάσεις μου λέει και αυτός ότι χρειάζομαι άμεσα αγωγή και μου παίρνει αίμα για όλες τις εξετάσεις και μου δίνει ραντεβού για την επόμενη εβδομάδα που θα μου δώσει επιτέλους την αγωγή.

’λλη μια εβδομάδα αναμονή λοιπόν.
Πηγαίνω, μου δείχνει όλες τις εναλλακτικές αγωγές που μπορώ να ακολουθήσω αρχικά μέχρι να έχουμε πλήρη εικόνα και διαλέγω μια απο αυτές.
Μου λέει χρειάζεται κάποια διαδικασία εγκρίσεων και μου κλείνει ραντεβού την επόμενη Τετάρτη.

’λλες δέκα μέρες αναμονής.
Την Τετάρτη που πήγα και περίμενα δυο ώρες, τελικά μου είπαν ότι έγινε κάποιο λάθος και ότι θα τα είχαν την Παρασκευή.
Σήμερα ειναι Παρασκευή και τελικά πάλι δεν τα είχαν.
Απο Δευτέρα και έχει ο θεός.
Στο μεταξύ τα cd4 έπεσαν στα 210.
Στο ενδιάμεσο εμφανίστηκε και πρόβλημα περιοδοντιτιδας και εχω χάσει ήδη 2 δόντια.

Η υπομονή μου πλέον εξαντλήθηκε.
Τόση απόγνωση δεν ένιωσα ούτε όταν διαγνώστηκα που ήμουν ανίδεος και νόμιζα πως θα πέθαινα.
Νοιώθω ότι πνίγομαι και θελω μια ανάσα και αυτοί που μπορούν να μου τη δώσουν, παίζουν μαζί μου.
Ο φίλος μου νομίζει ότι χρειάζομαι βοήθεια ψυχολογική πλέον κι εγω ξέρω ότι σίγουρα εχω συμφιλιωθεί με την ιδέα του hiv, αλλά όσο με αφήνουν έτσι είμαι λες και ζω στο 1980.
Και περιμένω ποτε θα έρθουν τα σοβαρά προβλήματα.
Για να δούμε τι θα γίνει τη Δευτέρα.

Π.Β.





... 'Aλλες ιστορίες ...



Trajectories of viral suppression in people living with HIV receiving coordinated care: Differences by comorbidities

Mon, 23 Mar 2020 00:00:00 GMT-05:00 - Li, Michael J.; Su, Erica; Garland, Wendy H.; Oksuzyan, Sona; Lee, Sung-Jae; Kao, Uyen H.; Weiss, Robert E.; Shoptaw, Steven J.
Εισαγωγή: In March of 2013, the Los Angeles County (LAC) Division of HIV and STD Programs (DHSP) implemented a clinic-based Medical Care Coordination (MCC) Program to increase viral suppression (VS) (<200 c/mL) among people living with HIV (PLWH) at high risk for poor health outcomes.
Θέμα: This study aimed to estimate trajectories of VS and to assess whether these trajectories differed by stimulant use, housing instability, and depressive symptom severity as reported by PLWH participating in MCC.
Μέθοδοι: Data represent 6,408 PLWH in LAC receiving services from the MCC Program, and were obtained from LAC HIV surveillance data matched to behavioral assessments obtained across 35 Ryan White Program clinics participating in MCC. Piecewise mixed effects logistic regression with a random intercept estimated probabilities of VS from 12 months prior to MCC enrollment through 36 months post-enrollment, accounting for time by covariate interactions for three comorbid conditions: housing instability, stimulant use, and depressive symptoms.
Αποτελέσματα: The overall probability of VS increased from 0.35 to 0.77 within the first six months in the MCC Program, and this probability was maintained up to 36 months post-enrollment. Those who reported housing instability, stimulant use, or multiple comorbid conditions did not achieve the same probability of VS by 36 months as those with none of those comorbidities.
Συμπεράσματα: Findings suggest that MCC improved the probability of VS for all patient groups regardless of the presence of comorbidities. However, those with comorbid conditions will still require increased support from patient-centered programs to address disparities in VS. Corresponding author: Michael J. Li, Ph.D., M.P.H. Department of Family Medicine 10880 Wilshire Blvd., Ste. 1800, Los Angeles, CA 90024 mjli@mednet.ucla.edu 310-825-2557 Conflicts of interest and Source of Funding: The authors report no conflicts of interest. Author contributions: MJ Li – study conceptualization, writing, and analysis. E Su – data analysis, reporting, and visualization, writing methods section. WH Garland – study implementation, conceptualization, and supervision, writing, revision. S Oksuzyan – data collection and management, study conceptualization, writing, revision S-J Lee – study conceptualization, writing, revision. UH Kao – study conceptualization, study coordination, writing, revision. RE Weiss – senior statistician, study conceptualization, writing, revision. SJ Shoptaw – study conceptualization and supervision, writing, revision This work was supported by the Center for HIV Identification, Prevention, and Treatment Services (CHIPTS) NIMH grant P30MH58107, the California HIV/AIDS Research Grants Program Office of the University of California grant MH10-LAC-610, the University of California, Los Angeles Postdoctoral Fellowship Training Program in Global HIV Prevention Research NIMH grant 5T32MH080634-13. - Β© 2020

The impact of loneliness on brain health and quality of life among adults living with HIV in Canada

Mon, 23 Mar 2020 00:00:00 GMT-05:00 - Harris, Marianne; Brouillette, Marie-JosΓ©e; Scott, Susan C.; Smaill, Fiona; Smith, Graham; Thomas, RΓ©jean; Fellows, Lesley K.; Mayo, Nancy E.
Εισαγωγή: People aging with HIV are at risk for loneliness, with stigmatization and economic marginalization added to the health challenges arising from chronic infection. This study provides evidence for the extent, contributors, and consequences of loneliness in people living with HIV, focusing on brain health and quality of life. Setting: Cross-sectional data from 856 middle-aged and older adults living with HIV recruited from five urban specialty clinics in Canada were drawn from the inaugural visit of the Positive Brain Health Now cohort study.
Μέθοδοι: Participants completed an extensive assessment of biopsychosocial variables. The prevalence, severity and quality of life impact of self-reported loneliness were described. Clinical and environmental factors hypothesized as contributing to loneliness and the consequences of loneliness on health and function were identified using logistic, ordinal, and linear regression.
Αποτελέσματα: Eighteen percent reported being β€œquite often” and 46% β€œsometimes” lonely. Those with more loneliness were younger, less mobile, suffered more financial hardship, and were more likely to use opioids. HIV symptoms, pain, fatigue, low motivation, stigma, and unemployment were related to loneliness. Loneliness increased the odds of cognitive impairment, low mood, stress, and poor physical health. Those who were β€œquite often” lonely were over four times more likely to report poor or very poor quality of life than those who were β€œalmost never” lonely.
Συμπέρασμα: Loneliness is common in older people living with HIV in Canada. Many of the associated factors are modifiable, offering novel targets for improving brain health, general health and quality of life in HIV. Corresponding author: Lesley Fellows, MD CM, DPhil, room 276, Montreal Neurological Institute, rue UniversitΓ©, MontrΓ©al, QC H3A 2B4 Canada 514-398-8481 lesley.fellows@mcgill.ca. The authors report no conflicts of interest related to this work. * equal contribution Funding: The project was supported by a Team Grant from the Canadian Institutes of Health Research (CIHR) (TCO-125272) and by the CIHR HIV Clinical Trials Network (CTN 273). The funding agency had no role in the design, data collection, analysis, or interpretation of the study, nor in the writing of the report or the decision to submit the paper for publication. Author contributions: MH: study conception, data acquisition, interpreted results, drafted manuscript. MJB: study conception, data acquisition, interpretation, revised manuscript. SC: data analysis, interpretation, drafted manuscript. FS: study conception, data acquisition, revised manuscript. GM: study conception, data acquisition, revised manuscript. RT: study conception, data acquisition, revised manuscript. LKF: study conception, data acquisition, interpretation, drafted manuscript. NB: study conception, data acquisition, data analysis, interpretation, drafted manuscript All authors approved the final manuscript. - Β© 2020

About us

Στο hivaids.gr, φιλοξενούμε αφιλοκερδώς το "Πρόγραμμα Συνεργασίας" Μονάδων Λοιμώξεων για την ανάπτυξη διαδικτυακής τράπεζας κλινικών παραμέτρων. Το Πρόγραμμα δημιουργήθηκε από έναν γιατρό ειδικό στην HIV λοίμωξη με τη συμμετοχή των Μονάδων: Περισσότερα

% Αναπηρία και HIV

Νέος κανονισμός

Ενιαίος Πίνακας Προσδιορισμού Ποσοστού Αναπηρίας

Ημερολόγιο

@ Διαύγεια

ΔιαύγειαΔι@ύγεια

διαφάνεια στο κράτος

Διαδικτυακές αναρτήσεις διοικητικών αποφάσεων για το HIV/AIDS

Έρευνα

Σας έχει σπάσει ποτέ το προφυλακτικό κατά τη διάρκεια μιας ερωτικής επαφής;
Ναι
Όχι
Δεν χρησιμοποιώ

Επικοινωνία

Newsletter

Ανακοινώσεις

Χρήσιμες πληροφορίες