Ο B. εξομολογείται...

Boy Γεια σας.

Ονομάζομαι Β.

Ύστερα από την κατάθεση αίτησης και τις απαιτούμενες υγειονομικές εξετάσεις και αθλητικές δοκιμασίες, πέρασα στο Μηχανικό Σώμα στρατού ξηράς ως επαγγελματίας οπλίτης.

Στη συνέχεια, παρουσιάστηκα στο Ναύπλιο, στο Λουτράκι και στην Πάτρα όπου και έκανα τη στρατιωτική εκπαίδευσή μου και μετατέθηκα μόνιμα στην πόλη που ζω τώρα.

Δύο με τρεις μήνες πριν από τα Χριστούγεννα, έρχεται διαταγή ότι πρέπει να παρουσιαστώ στο Πολύκαστρο για βασική εκπαίδευση προκειμένου να πάω σε στρατιωτική αποστολή στο εξωτερικό.
Παράλληλα με την εκπαίδευσή μου, έπρεπε να εισαχθώ στο στρατιωτικό νοσοκομείο για τις εξονυχιστικές εξετάσεις που είναι υποχρεωτικές για όλους τους επαγγελματίες οπλίτες που επιλέχτηκαν για να πάνε στο εξωτερικό.
Έτσι λοιπόν και έγινε.

Στο στρατιωτικό νοσοκομείο διαπιστώθηκε και μου ανακοινώθηκε για πρώτη φορά ότι πάσχω από το Σύνδρομο της Επίκτητης Ανοσολογικής Ανεπάρκειας του ανθρώπου (HIV λοίμωξη) ύστερα από την ανάλυση πολλών δειγμάτων αίματος που προσκομίστηκαν στο νοσοκομείο.
Χωρίς να έχω συνειδητοποιήσει απόλυτα τι μου είχε συμβεί και έχοντας μαζέψει τις απειροελάχιστες δυνάμεις που μου είχαν απομείνει, γνωστοποιώ τα γεγονότα αμέσως στους γονείς μου και στα αδέρφια μου.
Παρέμεινα νοσηλευόμενος στο νοσοκομείο για αρκετές ημέρες, προκειμένου να σιγουρευτούν οι γιατροί για την ασθένειά μου.
Ήμουν τόσο συντετριμμένος, που προσπαθούσα να μαζέψω τα κομμάτια μου, τις δυνάμεις μου, προκειμένου να το πω αμέσως στη γυναίκα μου, για να δούμε από κοινού τι θα κάνουμε.
Αλλά πάνω απ’ όλα για να κάνουν την αντίστοιχη εξέταση και στη γυναίκα μου και στο παιδί μου, για να διαπιστώσουμε ότι σίγουρα δεν πάσχουν από τον ιό.
Αυτή ήταν η μόνη έγνοια μου, η μόνη αγωνία μου.
Ο εαυτός μου είχε μπει στην άκρη.
Δε με ένοιαζε τίποτα, παρά μόνο η υγεία της γυναίκας μου και του παιδιού μου.

Ανέκτησα λοιπόν τις δυνάμεις μου και το ψυχικό μου σθένος και έχοντας συμπαραστάτες τους γονείς μου, τα αδέρφια μου και τον καλύτερό μου φίλο, παίρνω τη δύναμη και το ανακοινώνω στη γυναίκα μου ανήμερα της Πρωτοχρονιάς.
Από τη στιγμή που το έμαθα μέχρι τη στιγμή που το ανακοίνωσα στη γυναίκα μου, δεν ήρθαμε σε ερωτική επαφή, προκειμένου να μην θέσω σε κίνδυνο την σωματική της ακεραιότητα και από την άλλη το διάστημα αυτό ήταν πολύ μικρό κι εγώ μπαινόβγαινα στο νοσοκομείο.

Ύστερα από την ανακοίνωση στη γυναίκα μου ότι είμαι φορέας του ιού HIV, αμέσως κάναμε μαζί την αντίστοιχη αιματολογική εξέταση σε μικροβιολογικό εργαστήριο.
Ενώ η γυναίκα μου με είχε καθησυχάσει ότι δε θα το πει σε κανέναν, από τη στιγμή που τα αποτελέσματα βγήκαν αρνητικά και δεν έπασχε ούτε αυτή ούτε το παιδί μας από τον ιό, την αμέσως επόμενη ημέρα ανακοίνωσε στους γονείς της ότι είμαι οροθετικός.
Η άμεση αντίδρασή τους ήταν να με διώξουν από το σπίτι τους και να μου απαγορεύσουν να βλέπω το παιδί μου.

Εγώ επέστρεψα στην υπηρεσία μου για να τακτοποιήσω τα θέματα με τη δουλειά μου.
Λόγω της κατάστασής μου δε με έκαναν πλέον δεκτό στο στρατό και μου έδωσαν χαρτί απόλυσης με Ι4 παθολογικό.

Έχοντας χάσει και τη δουλειά μου, τις αμέσως επόμενες ημέρες παρουσία του πατέρα μου ήρθαν κάποιοι στο σπίτι μου εκ μέρους της γυναίκας μου και πήραν από μέσα σχεδόν όλα τα έπιπλα και τα αντικείμενα που υπήρχαν.
Εγώ χωρίς να φέρω καμία αντίσταση και με την εντύπωση ότι τα χρειαζόταν (ενώ τώρα τα έχει τοποθετήσει σε αποθηκευτικό χώρο) της επέτρεψα να πάρει ότι ήθελε. Πήρε σχεδόν τα πάντα εκτός από τα δώρα, τα ρούχα και τα κοσμήματα που είχαν αγοράσει οι γονείς μου και τα αδέρφια μου σ’ αυτήν και το παιδί μας, τα οποία βρίσκονται στο σπίτι μου άθικτα και αχρησιμοποίητα.

Παρόλο αυτά όμως δεν έχασα και πάλι τη δύναμή μου, διότι έχω ανθρώπους κοντά μου που με στηρίζουν.
Οι γονείς μου και τα αδέρφια μου, μου έδωσαν όλα τα απαραίτητα χρήματα παίρνοντας δάνειο για να αγοράσω έπιπλα και σκεύη, έτσι ώστε να κάνω και πάλι το σπίτι μου βιώσιμο.
Ακόμη κι αν η γυναίκα μου επιδιώκει την απομάκρυνσή μου από το παιδί μου, αρνούμενη κάθε φορά να με ενημερώνει για την υγεία του και την σωματική του ακεραιότητα, εγώ ποτέ δεν έπαψα να επισκέπτομαι το παιδί μου, να του κάνω δώρα γιατί αυτό με προστάζει η καρδιά μου και η λαχτάρα μου να το δω, ανεξάρτητα εάν αντιμετωπίζω δύσκολες καταστάσεις και λεκτικές επιθέσεις από τη μεριά τη δική της και της οικογένειάς της. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να μου στερήσει το μοναδικό πλάσμα το οποίο αποτελεί το λόγο ύπαρξής μου και μου δίνει το οξυγόνο για να ζήσω.

Τώρα πια είμαι και αισθάνομαι μια χαρά, με κουράρει ο γιατρός μου ο οποίος μου δίνει και την κατάλληλη αγωγή φαρμάκων.
Το γεγονός ότι η γυναίκα μου δεν ήταν ποτέ κοντά μου και έφυγε ολοκληρωτικά από τη στιγμή που έμαθε ότι είμαι φορέας του ιού HIV, χωρίς ούτε ένα λεπτό να προσπαθήσει να μείνει μαζί μου, το μεταφράζω ως έλλειψη αγάπης.

Αλλά το γεγονός ότι δε μου επιτρέπει να παίρνω το γιο μου να τον πηγαίνω μια βόλτα ή να τον βλέπω χωρίς την παρουσία τρίτου, το μεταφράζω ως απανθρωπιά από τη στιγμή που στερεί από το παιδί μας τον πατέρα του.

B.




... 'Aλλες ιστορίες ...



Trajectories of viral suppression in people living with HIV receiving coordinated care: Differences by comorbidities

Mon, 23 Mar 2020 00:00:00 GMT-05:00 - Li, Michael J.; Su, Erica; Garland, Wendy H.; Oksuzyan, Sona; Lee, Sung-Jae; Kao, Uyen H.; Weiss, Robert E.; Shoptaw, Steven J.
Εισαγωγή: In March of 2013, the Los Angeles County (LAC) Division of HIV and STD Programs (DHSP) implemented a clinic-based Medical Care Coordination (MCC) Program to increase viral suppression (VS) (<200 c/mL) among people living with HIV (PLWH) at high risk for poor health outcomes.
Θέμα: This study aimed to estimate trajectories of VS and to assess whether these trajectories differed by stimulant use, housing instability, and depressive symptom severity as reported by PLWH participating in MCC.
Μέθοδοι: Data represent 6,408 PLWH in LAC receiving services from the MCC Program, and were obtained from LAC HIV surveillance data matched to behavioral assessments obtained across 35 Ryan White Program clinics participating in MCC. Piecewise mixed effects logistic regression with a random intercept estimated probabilities of VS from 12 months prior to MCC enrollment through 36 months post-enrollment, accounting for time by covariate interactions for three comorbid conditions: housing instability, stimulant use, and depressive symptoms.
Αποτελέσματα: The overall probability of VS increased from 0.35 to 0.77 within the first six months in the MCC Program, and this probability was maintained up to 36 months post-enrollment. Those who reported housing instability, stimulant use, or multiple comorbid conditions did not achieve the same probability of VS by 36 months as those with none of those comorbidities.
Συμπεράσματα: Findings suggest that MCC improved the probability of VS for all patient groups regardless of the presence of comorbidities. However, those with comorbid conditions will still require increased support from patient-centered programs to address disparities in VS. Corresponding author: Michael J. Li, Ph.D., M.P.H. Department of Family Medicine 10880 Wilshire Blvd., Ste. 1800, Los Angeles, CA 90024 mjli@mednet.ucla.edu 310-825-2557 Conflicts of interest and Source of Funding: The authors report no conflicts of interest. Author contributions: MJ Li – study conceptualization, writing, and analysis. E Su – data analysis, reporting, and visualization, writing methods section. WH Garland – study implementation, conceptualization, and supervision, writing, revision. S Oksuzyan – data collection and management, study conceptualization, writing, revision S-J Lee – study conceptualization, writing, revision. UH Kao – study conceptualization, study coordination, writing, revision. RE Weiss – senior statistician, study conceptualization, writing, revision. SJ Shoptaw – study conceptualization and supervision, writing, revision This work was supported by the Center for HIV Identification, Prevention, and Treatment Services (CHIPTS) NIMH grant P30MH58107, the California HIV/AIDS Research Grants Program Office of the University of California grant MH10-LAC-610, the University of California, Los Angeles Postdoctoral Fellowship Training Program in Global HIV Prevention Research NIMH grant 5T32MH080634-13. - Β© 2020

The impact of loneliness on brain health and quality of life among adults living with HIV in Canada

Mon, 23 Mar 2020 00:00:00 GMT-05:00 - Harris, Marianne; Brouillette, Marie-JosΓ©e; Scott, Susan C.; Smaill, Fiona; Smith, Graham; Thomas, RΓ©jean; Fellows, Lesley K.; Mayo, Nancy E.
Εισαγωγή: People aging with HIV are at risk for loneliness, with stigmatization and economic marginalization added to the health challenges arising from chronic infection. This study provides evidence for the extent, contributors, and consequences of loneliness in people living with HIV, focusing on brain health and quality of life. Setting: Cross-sectional data from 856 middle-aged and older adults living with HIV recruited from five urban specialty clinics in Canada were drawn from the inaugural visit of the Positive Brain Health Now cohort study.
Μέθοδοι: Participants completed an extensive assessment of biopsychosocial variables. The prevalence, severity and quality of life impact of self-reported loneliness were described. Clinical and environmental factors hypothesized as contributing to loneliness and the consequences of loneliness on health and function were identified using logistic, ordinal, and linear regression.
Αποτελέσματα: Eighteen percent reported being β€œquite often” and 46% β€œsometimes” lonely. Those with more loneliness were younger, less mobile, suffered more financial hardship, and were more likely to use opioids. HIV symptoms, pain, fatigue, low motivation, stigma, and unemployment were related to loneliness. Loneliness increased the odds of cognitive impairment, low mood, stress, and poor physical health. Those who were β€œquite often” lonely were over four times more likely to report poor or very poor quality of life than those who were β€œalmost never” lonely.
Συμπέρασμα: Loneliness is common in older people living with HIV in Canada. Many of the associated factors are modifiable, offering novel targets for improving brain health, general health and quality of life in HIV. Corresponding author: Lesley Fellows, MD CM, DPhil, room 276, Montreal Neurological Institute, rue UniversitΓ©, MontrΓ©al, QC H3A 2B4 Canada 514-398-8481 lesley.fellows@mcgill.ca. The authors report no conflicts of interest related to this work. * equal contribution Funding: The project was supported by a Team Grant from the Canadian Institutes of Health Research (CIHR) (TCO-125272) and by the CIHR HIV Clinical Trials Network (CTN 273). The funding agency had no role in the design, data collection, analysis, or interpretation of the study, nor in the writing of the report or the decision to submit the paper for publication. Author contributions: MH: study conception, data acquisition, interpreted results, drafted manuscript. MJB: study conception, data acquisition, interpretation, revised manuscript. SC: data analysis, interpretation, drafted manuscript. FS: study conception, data acquisition, revised manuscript. GM: study conception, data acquisition, revised manuscript. RT: study conception, data acquisition, revised manuscript. LKF: study conception, data acquisition, interpretation, drafted manuscript. NB: study conception, data acquisition, data analysis, interpretation, drafted manuscript All authors approved the final manuscript. - Β© 2020

About us

Στο hivaids.gr, φιλοξενούμε αφιλοκερδώς το "Πρόγραμμα Συνεργασίας" Μονάδων Λοιμώξεων για την ανάπτυξη διαδικτυακής τράπεζας κλινικών παραμέτρων. Το Πρόγραμμα δημιουργήθηκε από έναν γιατρό ειδικό στην HIV λοίμωξη με τη συμμετοχή των Μονάδων: Περισσότερα

% Αναπηρία και HIV

Νέος κανονισμός

Ενιαίος Πίνακας Προσδιορισμού Ποσοστού Αναπηρίας

Ημερολόγιο

@ Διαύγεια

ΔιαύγειαΔι@ύγεια

διαφάνεια στο κράτος

Διαδικτυακές αναρτήσεις διοικητικών αποφάσεων για το HIV/AIDS

Έρευνα

Σας έχει σπάσει ποτέ το προφυλακτικό κατά τη διάρκεια μιας ερωτικής επαφής;
Ναι
Όχι
Δεν χρησιμοποιώ

Επικοινωνία

Newsletter

Ανακοινώσεις

Χρήσιμες πληροφορίες