Το στίγμα ζει

Κακό παράδειγμα οι οροθετικοί;

Ο Μητροπολίτης Πειραιώς και Φαλήρου Σεραφείμ, σχολιάζει ως καλεσμένος στην εκπομπή «Ανατροπή» του Mega Channel την επέκταση του Συμφώνου Συμβίωσης στα ομόφυλα ζευγάρια, εκφράζοντας την άποψη ότι η οροθετικότητα και η διεκδίκηση ανθρώπινων δικαιωμάτων είναι κακό παράδειγμα για την κοινωνία.

Μητροπολίτης Πειραιώς και Φαλήρου Σεραφείμ Στο σχετικό video ο Μητροπολίτης Σεραφείμ υποστηρίζει ότι ο στοματικός έρωτας είναι μια θανατηφόρα απειλή που προκαλεί καρκινογενέσεις, προσθέτοντας ότι τα οροθετικά άτομα που λαμβάνουν κοκτέιλ αντιρετροϊκών φαρμάκων για να αντιμετωπίσουν την HIV λοίμωξη, είναι κακό παράδειγμα για τη νέα γενιά της Ελλάδας.

Η πραγματικότητα

Πολλοί άνθρωποι που ασχολούνται περιστασιακά με το HIV/AIDS, δεν γνωρίζουν ότι 189 χώρες συμφώνησαν να συμπεριλάβουν στα Εθνικά Σχέδια αντιμετώπισης του AIDS, την Αρχή της Μεγαλύτερης Συμμετοχής των ατόμων που ζουν με HIV/AIDS (γνωστή και ως GIPA) η οποία είναι αναρτημένη στο site του UNAIDS και περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο τα οροθετικά άτομα συμβάλλουν στη διαμόρφωση και την εφαρμογή των δημόσιων πολιτικών για το HIV/AIDS. Σύμφωνα με αυτή την Αρχή, όλες οι χώρες πρέπει να ενθαρρύνουν τους ανθρώπους που ζουν με τον ιό HIV να διεκδικούν τα δικαιώματά τους και να δημιουργήσουν ένα υποστηρικτικό νομικά και πολιτικά περιβάλλον που θα τους προστατεύει από τις διακρίσεις και τη βία. Η συμμετοχή των ανθρώπων που ζουν με τον ιό HIV είναι απαραίτητη, καθώς οι χώρες αναβαθμίζουν την εθνική στρατηγική τους για το AIDS για να επιτευχθεί ο στόχος της καθολικής πρόσβασης στην πρόληψη, στις υπηρεσίες θεραπείας, φροντίδας και υποστήριξης. Η ανοιχτή αναγνώριση της οροθετικότητας ενός ατόμου κατεδαφίζει μύθους και παρανοήσεις σχετικά με τον ιό και με τα άτομα που ζουν με HIV.
Επίσης, είναι γνωστό ότι τα οροθετικά άτομα είναι εκείνα που βοηθούν την επιστημονική κοινότητα στην αντιμετώπιση του HIV/AIDS, λαμβάνοντας εθελοντικά μέρος στις κλινικές δοκιμές για την ανάπτυξη νέων θεραπειών για το HIV/AIDS, θέτοντας πολλές φορές σε κίνδυνο ακόμα και την ίδια τους τη ζωή.
Συνεπώς, τα οροθετικά άτομα όχι μόνο δεν είναι κακό παράδειγμα για τη νέα γενιά της Ελλάδας, αλλά είναι εκείνα που θα βοηθήσουν τη νέα γενιά της Ελλάδας και όλου του κόσμου να ζήσει σε μια εποχή απαλλαγμένη από το φόβο του AIDS.


Οροθετικοί μετανάστες

Μύθοι και πραγματικότητα

Τον Απρίλιο του 2011, η εφημερίδα Το Βήμα δημοσίευσε ένα άρθρο με τίτλο "Κωδικός «Αθηνά» για 800.000 παράνομους μετανάστες" στο οποίο αναφέρεται ότι λόγω της παραβίασης κάθε κανόνα υγιεινής στη σεξουαλική τους ζωή, οι παράνομοι μετανάστες γίνονται πολύ εύκολα φορείς μεταδοτικών νοσημάτων, όπως το AIDS, το οποίο είναι ανάμεσα στα νοσήματα που ανιχνεύονται όλο και συχνότερα σε όσους συλλαμβάνονται. Την ίδια εποχή, η τότε πρόεδρος του Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕΕΛΠΝΟ) Τζένη Κρεμαστινού, σύμφωνα με άρθρο του iNewsgr αναφέρει: «Έχουμε διαπιστώσει ότι περίπου το 20% των ανθρώπων που έχουν AIDS είναι μετανάστες. Υπάρχει κίνδυνος μετάδοσης επικίνδυνων ασθενειών από τους λαθρομετανάστες στον γηγενή πληθυσμό».

Ας δούμε ποια είναι η πραγματικότητα

Σύμφωνα με τα στατιστικά δεδομένα του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων του 2014, η Ελλάδα κατατάσσεται τελευταία ανάμεσα σε όλες τις χώρες της Δυτικής Ευρώπης σε αναλογικό ποσοστό νέων διαγνώσεων HIV λοίμωξης σε μετανάστες προερχόμενους από χώρες με γενικευμένη επιδημία HIV/AIDS.

Στη χώρα μας, διαγνώστηκαν αναλογικά οι λιγότερες λοιμώξεις με HIV σε μετανάστες που μολύνθηκαν μέσω ετερόφυλης σεξουαλικής επαφής και προέρχονται από περιοχές του κόσμου που ενδημεί η HIV νόσος.
Συγκεκριμένα, σε σύνολο 14.434 ατόμων που μολύνθηκαν με τον ιό HIV ως τα τέλη του 2014, τα 976 ήταν άτομα που έζησαν ή προέρχονταν από χώρες στις οποίες η ετεροφυλοφιλική μετάδοση είναι συχνή.

Ποσοστό επί των συνολικών δηλωθέντων HIV οροθετικών ατόμων ανά εθνικότητα στην Ελλάδα





Έλληνες  93,2%

Αλλοδαποί  6,8%

Ποσοστό επί των συνολικών νέων HIV διαγνώσεων σε μετανάστες από την Υποσαχάρια Αφρική

Σουηδία
40,9%
Λουξεμβούργο
27,5%
Ισλανδία
27,3%
Νορβηγία
23,9%
Γαλλία
21,7%
Ιρλανδία
21,7%
Βέλγιο
20,6%
Ην. Βασίλειο
20,2%
Δανία
19,9%
Πορτογαλία
18,4%
Γερμανία
13,8%
Μάλτα
12,5%
Ιταλία
10,5%
Ολλανδία
9,7%
Αυστρία
8,5%
Φινλανδία
8,3%
Ισπανία
5,5%
Ελλάδα
3,4%

Η χώρα μας βρίσκεται στην τελευταία θέση του σχετικού πίνακα, ενώ αναλογικά πρώτη χώρα σε ποσοστά νέων διαγνώσεων HIV λοίμωξης σε αυτή την κατηγορία των μεταναστών, είναι η Σουηδία. Η Ελλάδα βρίσκεται αναλογικά στην τελευταία θέση και ανάμεσα στις δυτικο-ευρωπαϊκές χώρες που ανέφεραν το ποσοστό νέων διαγνώσεων HIV λοίμωξης σε όλες τις κατηγορίες μεταναστών.
Παρατηρείται επίσης το φαινόμενο της μόλυνσης των μεταναστών, όχι στη χώρα της προέλευσής τους, αλλά στη χώρα στην οποία μεταναστεύουν. Αυτό συμβαίνει και στην Ελλάδα όπου κάποιοι μετανάστες μολύνθηκαν με HIV από Έλληνες οροθετικούς με τους οποίους ήρθαν σε απροφύλακτη ερωτική ή άλλη επικίνδυνη για μόλυνση επαφή.

Ο Βαγγέλης Μάλλιος, γενικός γραμματέας της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕλΕΔΑ) σε άρθρο του με τίτλο "Υγειονομική Διάταξη Λοβέρδου-Aδωνι" στις 07.07.2013 αναφέρει: "Πράγματι, σε αντίθεση με τους ανεύθυνους λαϊκισμούς περί «υγειονομικής βόμβας» και τις ατεκμηρίωτες καταγγελίες περί δήθεν σύνδεσης της μετανάστευσης με αύξηση της φυματίωσης και της ελονοσίας, σειρά επιστημονικών εκθέσεων αποδεικνύουν ότι η φυματίωση σταθερά μειώνεται τα τελευταία χρόνια, ενώ η ελονοσία δεν μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο παρά μόνο αν συντρέχουν συγκεκριμένες συνθήκες. Όσον αφορά δε τους φορείς HIV, το ΚΕΕΛΠΝΟ επιβεβαιώνει ότι η πρωτοφανής αύξηση παρατηρήθηκε στα άτομα που κάνουν ενδοφλέβια χρήση ναρκωτικών".

Έχει γίνει προσπάθεια να αποδοθεί στους μετανάστες και στις μετανάστριες, η ευθύνη για την αύξηση των HIV λοιμώξεων στην Ελλάδα, αλλά τα επιδημιολογικά στοιχεία δυστυχώς δείχνουν ότι η συνεχιζόμενη αύξηση των μολύνσεων οφείλεται πρωτίστως στη μετάδοση του ιού HIV ανάμεσα σε Έλληνες και Ελληνίδες και εκεί θα πρέπει να επικεντρωθούν οι προσπάθειες της πολιτείας για να αναχαιτιστεί η επιδημία της HIV λοίμωξης στη χώρα μας.


Ο Γιάννης εξομολογείται...

Boy Όπως και πολλοί άλλοι έτσι και εγώ, έχω επισκεφθεί πολλές φορές αυτό το site, διαβάζοντας ξανά και ξανά τις ιστορίες με ιδιαίτερο ενδιαφέρον των ανθρώπων που είχαν τη δύναμη ή την ανάγκη να μιλήσουν και έτσι μετά από μπόλικη σκέψη πήρα την απόφαση να καταθέσω για πρώτη φορά και τη δική μου ιστορία.
'Εχει περάσει πια ένας χρόνος που ξέρω ότι είμαι και εγώ φορέας.
Μάλλον είμαι από τους λίγους που το διαπίστωσαν σε προχωρημένο στάδιο και μάλιστα μετά από έντονες πιέσεις του παθολόγου που βλέποντας τα αποτελέσματα όλων των αιματολογικών εξετάσεων και ακούγοντας όλα τα συμπτώματα μου, ήταν πεπεισμένος ότι είχα HIV.
Τελικά έκανα το τεστ και το αποτέλεσμα ήταν το αναμενόμενο, θετικό.
Με έστειλε σε έναν άλλο γιατρό λοιμωξιολόγο σε κρατικό νοσοκομείο κι αυτός με την σειρά του με παρέπεμψε στην Μονάδα Ειδικών Λοιμώξεων στο συγκεκριμένο νοσοκομείο.
Αλλά μερικές φορές, μέσα στην ατυχία σου είσαι τυχερός.
Η γιατρός με το που άκουσε τα συμπτώματα και είδε όλα τα αποτελέσματα των εξετάσεων που είχα κάνει, με ενημέρωσε ότι είμαι σε προχωρημένο στάδιο, ότι έχω AIDS, πνευμονία και είμαι σε αρχικό στάδιο λευκοεγκεφαλοπάθειας. ...

H συνέχεια εδώ

Η ερώτηση της ημέρας

ΕΡΩΤΗΣΗ: Διαγνώστηκα πρόσφατα με HIV. Που και πως θα βρω τον κατάλληλο γιατρό που θα με παρακολουθεί από εδώ και πέρα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η επιλογή του γιατρού μπορεί να είναι το πιο σημαντικό πράγμα που θα κάνεις, γι' αυτό πρέπει να γίνει προσεκτικά. Η διαχείριση της HIV λοίμωξης είναι πολύπλοκη. Δεν είναι κάτι που μπορεί να το κάνει ένας γιατρός χωρίς ειδική εκπαίδευση και εμπειρία. Μελέτες έχουν δείξει ότι όσοι οροθετικοί παρακολουθούνται από γιατρούς ειδικούς στο HIV, είναι πιο υγιείς και ζουν περισσότερο από τους οροθετικούς που παρακολουθούνται από γιατρούς μη-ειδικούς στο HIV. Λάθη που μπορούν να γίνουν από μη-έμπειρους γιατρούς κατά την έναρξη της θεραπείας, μπορούν να οδηγήσουν σε αντοχή στα αντιρετροϊκά φάρμακα, η οποία είναι μη αναστρέψιμη. Ο ειδικός γιατρός είναι ένας γιατρός με μεγάλη εμπειρία στο HIV και παρακολουθεί τις τελευταίες επιστημονικές εξελίξεις στη θεραπεία του HIV. Για να βρεις τον κατάλληλο γιατρό, θα πρέπει να ζητήσεις συστάσεις είτε από τον οικογενειακό σου γιατρό, είτε από κάποια οργάνωση που ασχολείται με τον HIV. Μίλα με κάποιον οροθετικό φίλο σου (αν έχεις) ή με κάποιο μέλος ομάδας στήριξης οροθετικών. Μπορείς επίσης να βρεις κάποιον ειδικό γιατρό κοντά σου μέσω της σελίδας "ΜΟΝΑΔΕΣ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ".




Lancet

Πρόσφατες δημοσιεύσεις στο περιοδικό The Lancet HIV

Ebola virus disease outbreaks and HIV control

Central and western African countries have the highest risk of Ebola virus disease outbreaks and, concomitantly, the slowest progress in the reduction of new cases of HIV/AIDS.1,2 Ebola virus disease outbreaks profoundly disrupt health-care systems. For HIV, Ebola virus disease outbreaks exacerbate systemic shortages of testing kits and antiretroviral drugs and the chronic deficit of health-care workers, leading to undertesting of at-risk populations and reduced care-seeking behaviour due to social and political stigma towards vulnerable populations.

Advancing a fixed-dose combination for children with HIV

Antiretrovirals and other therapeutic drugs for adults are often licensed for a decade before they are approved in children.1 Compounding this gap in drug availability for children with HIV is the lack of fixed-dose combinations (of licensed therapies) that are appropriate for use in weight bands for children across the ages, with only one distinct fixed-dose combination available for children weighing at least 3 kg and greater than 1 month of age.2 Published in The Lancet HIV, the UNIVERSAL1 study evaluated safety and pharmacokinetics of a fixed dose per weight band of emtricitabine–tenofovir alafenamide with dolutegravir in children.

Differentiated service delivery and self-care in HIV

Since 2025, shifts in the global HIV landscape, including changing international financing, expanding integration, increasing emphasis on country ownership, and rapid growth in digital health technologies, require a fundamental reconsideration of how HIV services should be delivered and sustained.1 Health systems are increasingly being forced to determine what must be protected, what can be simplified, and where responsibility for care should lie. In this context, differentiated service delivery (DSD) and self-care are frequently discussed in parallel, yet their relationship remains insufficiently defined within HIV policy and implementation.

About us

Στο hivaids.gr, φιλοξενούμε αφιλοκερδώς το "Πρόγραμμα Συνεργασίας" Μονάδων Λοιμώξεων για την ανάπτυξη διαδικτυακής τράπεζας κλινικών παραμέτρων. Το Πρόγραμμα δημιουργήθηκε από έναν γιατρό ειδικό στην HIV λοίμωξη με τη συμμετοχή των Μονάδων: Περισσότερα

% Αναπηρία και HIV

Νέος κανονισμός

Ενιαίος Πίνακας Προσδιορισμού Ποσοστού Αναπηρίας

Ημερολόγιο

@ Διαύγεια

ΔιαύγειαΔι@ύγεια

διαφάνεια στο κράτος

Διαδικτυακές αναρτήσεις διοικητικών αποφάσεων για το HIV/AIDS

Έρευνα

Σας έχει σπάσει ποτέ το προφυλακτικό κατά τη διάρκεια μιας ερωτικής επαφής;
Ναι
Όχι
Δεν χρησιμοποιώ

Επικοινωνία

Newsletter

Ανακοινώσεις

Χρήσιμες πληροφορίες