Κίτρινη Κάρτα

Τι είναι η Κίτρινη Κάρτα;

Η Κίτρινη Κάρτα είναι ένα μέσο για τη συλλογή πληροφοριών σχετικά με τις ανεπιθύμητες ενέργειες των φαρμάκων.
Οι επαγγελματίες υγείας (ιατρoί, φαρμακοποιοί, νοσηλευτές) έχουν καθήκον να συμπληρώνουν την Κίτρινη Κάρτα κάθε φορά που υποψιάζονται ότι ένα φάρμακο μπορεί να έχει προκαλέσει μία ανεπιθύμητη ενέργεια.

Τι είναι ανεπιθύμητη ενέργεια ενός φαρμάκου;

Ανεπιθύμητη ενέργεια είναι η μη επιθυμητή ή και βλαπτική δράση που παρατηρείται όταν ένα φάρμακο χορηγείται στα καθορισμένα πλαίσια δοσολογίας του εφόσον υπάρχει υποψία ότι αυτή σχετίζεται με το φάρμακο άσχετα με το αν:
> είναι ήδη γνωστή η παρενέργεια αυτή ή
> είναι νέα και δεν έχει μέχρι τώρα συσχετισθεί με το φάρμακο

Η Κίτρινη Κάρτα συμβάλει στην ανίχνευση ανεπιθύμητων ενεργειών των φαρμάκων.
Μη διστάζεις να καταγράφεις τις ανεπιθύμητες δράσεις που σου είναι άγνωστες ή έχεις αμφιβολίες για την συσχέτισή τους με το συγκεκριμένο φάρμακο.

Η επιτυχία του θεσμού της Κίτρινης Κάρτας στηρίζεται στην ΕΠΑΓΡΥΠΝΗΣΗ των επαγγελματιών υγείας, στη θέληση και τον ζήλο τους να γνωστοποιούν τις πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες των φαρμάκων.

Κάθε γνωστοποίηση μπορεί να είναι σημαντική!

Τι γνωστοποιείτε στον ΕΟΦ;

  • Όλες τις πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες που αφορούν στα νέα φάρμακα, στα εμβόλια ή που παρατηρούνται στα παιδιά.
  • Τις σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες για τα καθιερωμένα φάρμακα.

Γιατί πρέπει να συμπληρώνεται η Κίτρινη Κάρτα;

Για να εμπλουτιστούν οι γνώσεις για τις ανεπιθύμητες δράσεις των φαρμάκων ώστε να λαμβάνονται μέτρα για την ορθότερη και ασφαλέστερη χρήση τους.

Που θα βρείτε την Κίτρινη Κάρτα;

  • Μπορείτε να καταφορτώσετε την Κίτρινη Κάρτα σε μορφή pdf και να την αποστείλετε στον ΕΟΦ (π.χ μέσω fax στο 210 6549585) πατώντας εδώ
  • Απευθυνόμενοι στον ΕΟΦ: Τμήμα  Ανεπιθύμητων Ενεργειών, Μεσογείων 284, 155 62 ΑΘΗΝΑ ή στα τηλ. 210 6507380 και 210 6507337, Fax 210 6549585
  • στο Εθνικό Συνταγολόγιο


Patterns and Predictors of HIV Status Disclosure in the 12 Months Following Diagnosis in Mozambique

Thu, 20 Feb 2020 00:00:00 GMT-06:00 - Taylor, Kate; Lamb, Matthew; Lahuerta, Maria; Ahoua, Laurence; Abacassamo, Fatima; Elul, Batya
Εισαγωγή: HIV disclosure benefits people living with HIV (PLWH), their partners, and HIV programs. However, data on the prevalence of disclosure and associated correlates have come largely from patients already in HIV care, potentially overestimating disclosure rates and precluding examination of the impact of disclosure on HIV care outcomes. Setting: We used data from an implementation study conducted in Maputo City and Inhambane Province, Mozambique. Adults were enrolled at HIV testing clinics following diagnosis and traced in the community 1 and 12 months later when they reported on disclosure and other outcomes.
Μέθοδοι: We examined patterns of participant disclosure to their social networks (N=1573) and sexual partners (N=1024) at both follow-up assessments, and used relative risk regression to identify correlates of non-disclosure.
Αποτελέσματα: Disclosure to one’s social network and sexual partners was reported by 77.8% and 57.7% of participants, respectively, at 1 month, and 92.9% and 72.4% of participants, respectively, at 12 months. At both time points, living in Inhambane Province, being single or not living with a partner, having high levels of anticipated stigma and not initiating HIV treatment were associated with increased risks of non-disclosure to social networks. Non-disclosure to sexual partners at both follow-up assessments was associated with being female, living in Inhambane Province and in a household without other PLWH, and reporting that post-test counselling addressed disclosure.
Συμπέρασμα: Although reported disclosure to social networks was high, disclosure to sexual partners was sub-optimal. Effective and acceptable approaches to support partner disclosure, particularly for women, are needed. Corresponding Author: Department of Epidemiology, Mailman School of Public Health, Columbia University, 722 W 168th St, Room 528, New York, NY, 10032. Email: be2124@columbia.edu Conflicts of Interest and Funding: The authors declare no conflicts of interest. The data used for this analysis was drawn from a study funded by the United States Agency for International Development (USAID), USAID Award Number: AID-OAA-A-12- 00027. The funder had no role in this analysis, decision to publish, or preparation of the manuscript. - Β© 2020

The Impact of a Structured, Supervised Exercise Program on Daily Step Count in Sedentary Older Adults With and Without HIV

Thu, 20 Feb 2020 00:00:00 GMT-06:00 - Stabell, Alex C.; Wilson, Melissa; Jankowski, Catherine M.; MaWhinney, Samantha; Erlandson, Kristine M.
Εισαγωγή: People with HIV (PWH) may have lower daily activity levels compared to persons without HIV. We sought to determine the impact of initiating a supervised exercise program on the daily step count of sedentary PWH and uninfected controls.
Μέθοδοι: PWH and controls, aged 50-75 were enrolled in a 24-week supervised exercise program. All individuals were given a pedometer and instructed in regular use. A linear mixed model taking into account random effects was used to model daily step count.
Αποτελέσματα: Of 69 participants that began the study, 55 completed and 38 (21 PWH, 17 controls) had complete pedometer data. Baseline daily step count on non-supervised exercise day was (estimated geometric mean, 95% CI) 3543 [1306, 9099] for PWH and 4182 [1632, 10187] for controls. Both groups increased daily steps on supervised (43% [20, 69]%, p<0.001) but not unsupervised exercise days (-12% [-24, 1]%, p=0.071). Compared with controls, PWH had 26% ([-47, 4]%, p=0.08) fewer daily steps on days with supervised exercise and 35% ([-53, -10]%, p=0.011) fewer daily steps on days without supervised exercise. Higher BMI (per 1 unit) and smoking were associated with fewer daily steps (-5% [-9, -1]%; -49% [-67, -23]%; p≤0.012). Days with precipitation (-8% [-13, -3]%, p=0.002) or below freezing (-10% [-15, - 4]%, p<0.001) were associated with fewer steps.
Συμπέρασμα: Supervised exercise increased daily step counts in sedentary individuals, but at the expense of fewer steps on non-supervised exercise days. Corresponding Author: Kristine M. Erlandson, 12700 E. 17th Avenue, Aurora, CO 80045, Kristine.erlandson@cuanschutz.edu, 303-724-4941; fax 303-724-4926 Conflicts of Interest: KME has served as a consultant for Gilead Sciences and ViIV Pharmaceuticals, and has a grant pending from Gilead Sciences. Funding: This work was supported by the Gilead Sciences Research Scholars Program in HIV (to KME) the National Institute of Aging of the National Institutes of Health [K23AG050260] to KME, and NCATS Colorado CTSA Grant Number UL1TR002535. The funding sources had no role in data collection, analysis, or interpretation; trial design; or patient recruitment. No payments were made in the writing of this manuscript. The content is solely the responsibility of the authors and does not necessarily represent the official views of the National Institutes of Health. - Β© 2020

About us

Στο hivaids.gr, φιλοξενούμε αφιλοκερδώς το "Πρόγραμμα Συνεργασίας" Μονάδων Λοιμώξεων για την ανάπτυξη διαδικτυακής τράπεζας κλινικών παραμέτρων. Το Πρόγραμμα δημιουργήθηκε από έναν γιατρό ειδικό στην HIV λοίμωξη με τη συμμετοχή των Μονάδων: Περισσότερα

% Αναπηρία και HIV

Νέος κανονισμός

Ενιαίος Πίνακας Προσδιορισμού Ποσοστού Αναπηρίας

Ημερολόγιο

@ Διαύγεια

ΔιαύγειαΔι@ύγεια

διαφάνεια στο κράτος

Διαδικτυακές αναρτήσεις διοικητικών αποφάσεων για το HIV/AIDS

Έρευνα

Σας έχει σπάσει ποτέ το προφυλακτικό κατά τη διάρκεια μιας ερωτικής επαφής;
Ναι
Όχι
Δεν χρησιμοποιώ

Επικοινωνία

Newsletter

Ανακοινώσεις

Χρήσιμες πληροφορίες