O M.S. εξομολογείται...

Boy Παίδες δεν ξέρω γιατί γράφω την ιστορία μου. Aπλά ήθελα να τη μοιραστώ μαζί σας, επειδή βλέπω ότι πολύ κόσμος λέει διάφορα εδώ μέσα.

Θυμάμαι ότι είχα πολύ υψηλό πυρετό μια εβδομάδα και δεν έπεφτε με τίποτα. Ταυτόχρονα οι λεμφαδένες μου πονουσανε παρά πολύ και δεν μπορούσα να σηκωθώ από το κρεβάτι για 5 - 6 μέρες.
’ρχισα να ανησυχώ και να σκέφτομαι διάφορα κι έτσι αποφάσισα να πάω σε γιατρό για εξετάσεις.
Πήγα ένα πρωί στο νοσοκομείο που έχω γνωστούς γιατρούς οικογενειακά.
Εκεί σκέφτηκα ότι δεν πρέπει να πάω σε αυτούς κι έτσι πήγα σε ένα εξωτερικό ιατρείο. Μπήκα μέσα και εξήγησα στον γιατρό τι συμτώματα είχα και μου έγραψε ένα χαρτί για να παω να δώσω αίμα.
Έδωσα αίμα και μου είπανε σε μια εβδομάδα να πάω να πάρω τα αποτελέσματα από το νοσοκομείο ή να τους πάρω τηλέφωνο.

Πέρασε μια εβδομάδα και πήρα. Μου είπανε δεν είναι έτοιμα τα αποτελέσματα ακόμα. Να ξαναπάρω σε άλλη μια εβδομάδα. Περίεργο, δεν έδωσα όμως μεγάλη σημασία.
Ξαναπήρα και μου είπανε ότι πρέπει να ξαναπάω να δώσω αίμα, επειδή χάσανε τα αποτελέσματα. Πάρα πολύ περίεργο.
Πήγα και έδωσα πάλι αίμα και οι νοσοκόμες με κοιτάγανε περίεργα και έβαλαν γάντια όταν μου παίρνανε το αίμα τώρα.

Έφυγα από το νοσοκομείο και στο δρόμο άρχισα να σκέφτομαι τι έχω κάνει με ποιον κλπ. Φοβήθηκα πολύ ότι μπορεί να είμαι οροθετικός.
Και εγώ όπως όλοι μας έχουμε κάνει το λάθος να κάνουμε σεξ χωρίς καπότα έστω και μια φορά. Αυτή η φορά μου έκοψε το κεφάλι.
Τέλος πάντων, ήρθε η στιγμή να πάρω τα αποτελέσματα και μου είπανε να πάω στο νοσοκομείο.
Ήμουνα στην πόρτα του εργαστήριου και βγήκε ένας γιατρός και μου είπε "Α,α εσύ είσαι με το τέτοιο, περίμενε ένα λεπτό, έρχομαι" Μπήκε μέσα και μιλούσε με έναν άλλο γιατρό και εγώ τους έβλεπα και έτρεμα ολόκληρος.
Ήρθε με έναν φάκελο στο χέρι και μου είπε "Πάμε μαζί στον τρίτο όροφο να μιλήσεις με έναν γιατρό".
Μου εδειξε ένα γραφείο και μου είπε "Περίμενε εδώ". Περίμενα ένα τέταρτο. Είχα αλλάξει όλα τα χρώματα. Είχα χάσει τη Γη κάτω από τα πόδια μου, έτρεμα, έκλαιγα, σκεφτόμουνα διάφορα και παρακαλαγα το Θεό να μην είμαι οροθετικός.
Με φώναξαν και μπήκα μέσα Έκατσα σε μια καρέκλα άψυχος, με βλέμμα παγωμένο.
Ο γιατρός άνοιξε το φάκελο το διάβασε καλά καλά με κοίταξε στα μάτια και μου είπε "δυστυχώς είναι θετικό αγόρι μου!"
Το περίμενα ότι θα μου πει αυτό, όμως δεν ήθελα να είναι αλήθεια!
Εκλαψα πολύ. Δεν μπορούσε να το χωνέψει το μυαλό μου ότι θα μου συμβεί στα αληθεια.
Μετά μου μιλούσε για το τι και πως και που μου ξαναπήρανε αίμα για περισσότερες εξετάσεις και έφυγα.

Βγήκα και πήρα τον καλυτερο μου φίλο και άρχισα τα κλάμματα. Δεν ήξερα τι να του πω, απλά έκλαιγα σαν μωρό.
Αυτός κατάλαβε ότι έχει βγει θετικό το test και προσπαθούσε να με ηρεμήσει. Μου είπε να πάω σπίτι του να μιλήσουμε.
Ο δρόμος από το νοσοκομείο μέχρι το σπίτι του ήτανε άπειρος. Δεν τελείωνε ποτέ.
Έφτασα εκεί μετά από 6 ώρες. Είχα περπατήσει από βόρεια μέχρι νότια χωρίς να το καταλάβω.
Είχαμε κάτσει στο μπαλκόνι μπροστά στη θάλασσα και του μιλούσα για τα αποτελέσματα κλαίγοντας.
Αυτός προσπαθούσε να με ηρεμήσει μου έλεγε ότι υπάρχουν φάρμακα και ότι δεν θα πεθάνω, κλπ.
Μετά μου είπε ότι και ο γκόμενος του είναι (+). Έπαθα σοκ.
Σήμερα σχεδόν ένα χρόνο μετά συνεχίζω να ζω με τη σκέψη ότι είμαι οροθετικός και ότι αυτό δεν θα αλλάξει ποτέ!
Δεν μισό τον άνθρωπο που με κόλλησε επίτηδες η μη, απλά έπρεπε να μου το είχε πει.

Για αυτό όλοι όσοι είστε και το ξέρετε είναι καλό να το λέτε, για να μην χαλάτε τη ζωή ενός ανθρώπου χωρίς να φταίει για κάτι και χωρίς να θέλει το δωράκι που θα του χαρίζετε. Είναι αμαρτία!
Δεν ξέρω τι άλλο να πω. Απλά να προσέξετε τι κάνετε και με ποιον και να μη το μεταδίδετε σε μικρά παιδιά. Είμαστε ακόμα 21 μόνο, για να μας χαλάνε τη ζωή κάποιοι άρρωστοι στο μυαλό. Ντροπή τους που το κάνουν επίτηδες για να κολλήσουν και τους άλλους.

Παιδιά να σας πω μια ιστορία από το προηγούμενο καλοκαίρι.
Είμασταν βράδυ σε μια gay παραλία και ήταν ένας τύπος, τον οποίο ήξερα ότι είναι (+) και τον είδα να γαμάει ένα πιτσιρίκι χωρίς καπότα.
Παιδιά τον έσπασα το κεφάλι με ένα μποκάλι, δεν άντεξα.
Πως μπορούν να υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι; Τι του φταει το παιδί και πρέπει να τον κολήσει?

Χαιρετώ τους συμπαθέστατους φίλους που στηρίζουν το σάιτ αυτό!




... 'Aλλες ιστορίες ...



Trajectories of viral suppression in people living with HIV receiving coordinated care: Differences by comorbidities

Mon, 23 Mar 2020 00:00:00 GMT-05:00 - Li, Michael J.; Su, Erica; Garland, Wendy H.; Oksuzyan, Sona; Lee, Sung-Jae; Kao, Uyen H.; Weiss, Robert E.; Shoptaw, Steven J.
Εισαγωγή: In March of 2013, the Los Angeles County (LAC) Division of HIV and STD Programs (DHSP) implemented a clinic-based Medical Care Coordination (MCC) Program to increase viral suppression (VS) (<200 c/mL) among people living with HIV (PLWH) at high risk for poor health outcomes.
Θέμα: This study aimed to estimate trajectories of VS and to assess whether these trajectories differed by stimulant use, housing instability, and depressive symptom severity as reported by PLWH participating in MCC.
Μέθοδοι: Data represent 6,408 PLWH in LAC receiving services from the MCC Program, and were obtained from LAC HIV surveillance data matched to behavioral assessments obtained across 35 Ryan White Program clinics participating in MCC. Piecewise mixed effects logistic regression with a random intercept estimated probabilities of VS from 12 months prior to MCC enrollment through 36 months post-enrollment, accounting for time by covariate interactions for three comorbid conditions: housing instability, stimulant use, and depressive symptoms.
Αποτελέσματα: The overall probability of VS increased from 0.35 to 0.77 within the first six months in the MCC Program, and this probability was maintained up to 36 months post-enrollment. Those who reported housing instability, stimulant use, or multiple comorbid conditions did not achieve the same probability of VS by 36 months as those with none of those comorbidities.
Συμπεράσματα: Findings suggest that MCC improved the probability of VS for all patient groups regardless of the presence of comorbidities. However, those with comorbid conditions will still require increased support from patient-centered programs to address disparities in VS. Corresponding author: Michael J. Li, Ph.D., M.P.H. Department of Family Medicine 10880 Wilshire Blvd., Ste. 1800, Los Angeles, CA 90024 mjli@mednet.ucla.edu 310-825-2557 Conflicts of interest and Source of Funding: The authors report no conflicts of interest. Author contributions: MJ Li – study conceptualization, writing, and analysis. E Su – data analysis, reporting, and visualization, writing methods section. WH Garland – study implementation, conceptualization, and supervision, writing, revision. S Oksuzyan – data collection and management, study conceptualization, writing, revision S-J Lee – study conceptualization, writing, revision. UH Kao – study conceptualization, study coordination, writing, revision. RE Weiss – senior statistician, study conceptualization, writing, revision. SJ Shoptaw – study conceptualization and supervision, writing, revision This work was supported by the Center for HIV Identification, Prevention, and Treatment Services (CHIPTS) NIMH grant P30MH58107, the California HIV/AIDS Research Grants Program Office of the University of California grant MH10-LAC-610, the University of California, Los Angeles Postdoctoral Fellowship Training Program in Global HIV Prevention Research NIMH grant 5T32MH080634-13. - Β© 2020

The impact of loneliness on brain health and quality of life among adults living with HIV in Canada

Mon, 23 Mar 2020 00:00:00 GMT-05:00 - Harris, Marianne; Brouillette, Marie-JosΓ©e; Scott, Susan C.; Smaill, Fiona; Smith, Graham; Thomas, RΓ©jean; Fellows, Lesley K.; Mayo, Nancy E.
Εισαγωγή: People aging with HIV are at risk for loneliness, with stigmatization and economic marginalization added to the health challenges arising from chronic infection. This study provides evidence for the extent, contributors, and consequences of loneliness in people living with HIV, focusing on brain health and quality of life. Setting: Cross-sectional data from 856 middle-aged and older adults living with HIV recruited from five urban specialty clinics in Canada were drawn from the inaugural visit of the Positive Brain Health Now cohort study.
Μέθοδοι: Participants completed an extensive assessment of biopsychosocial variables. The prevalence, severity and quality of life impact of self-reported loneliness were described. Clinical and environmental factors hypothesized as contributing to loneliness and the consequences of loneliness on health and function were identified using logistic, ordinal, and linear regression.
Αποτελέσματα: Eighteen percent reported being β€œquite often” and 46% β€œsometimes” lonely. Those with more loneliness were younger, less mobile, suffered more financial hardship, and were more likely to use opioids. HIV symptoms, pain, fatigue, low motivation, stigma, and unemployment were related to loneliness. Loneliness increased the odds of cognitive impairment, low mood, stress, and poor physical health. Those who were β€œquite often” lonely were over four times more likely to report poor or very poor quality of life than those who were β€œalmost never” lonely.
Συμπέρασμα: Loneliness is common in older people living with HIV in Canada. Many of the associated factors are modifiable, offering novel targets for improving brain health, general health and quality of life in HIV. Corresponding author: Lesley Fellows, MD CM, DPhil, room 276, Montreal Neurological Institute, rue UniversitΓ©, MontrΓ©al, QC H3A 2B4 Canada 514-398-8481 lesley.fellows@mcgill.ca. The authors report no conflicts of interest related to this work. * equal contribution Funding: The project was supported by a Team Grant from the Canadian Institutes of Health Research (CIHR) (TCO-125272) and by the CIHR HIV Clinical Trials Network (CTN 273). The funding agency had no role in the design, data collection, analysis, or interpretation of the study, nor in the writing of the report or the decision to submit the paper for publication. Author contributions: MH: study conception, data acquisition, interpreted results, drafted manuscript. MJB: study conception, data acquisition, interpretation, revised manuscript. SC: data analysis, interpretation, drafted manuscript. FS: study conception, data acquisition, revised manuscript. GM: study conception, data acquisition, revised manuscript. RT: study conception, data acquisition, revised manuscript. LKF: study conception, data acquisition, interpretation, drafted manuscript. NB: study conception, data acquisition, data analysis, interpretation, drafted manuscript All authors approved the final manuscript. - Β© 2020

About us

Στο hivaids.gr, φιλοξενούμε αφιλοκερδώς το "Πρόγραμμα Συνεργασίας" Μονάδων Λοιμώξεων για την ανάπτυξη διαδικτυακής τράπεζας κλινικών παραμέτρων. Το Πρόγραμμα δημιουργήθηκε από έναν γιατρό ειδικό στην HIV λοίμωξη με τη συμμετοχή των Μονάδων: Περισσότερα

% Αναπηρία και HIV

Νέος κανονισμός

Ενιαίος Πίνακας Προσδιορισμού Ποσοστού Αναπηρίας

Ημερολόγιο

@ Διαύγεια

ΔιαύγειαΔι@ύγεια

διαφάνεια στο κράτος

Διαδικτυακές αναρτήσεις διοικητικών αποφάσεων για το HIV/AIDS

Έρευνα

Σας έχει σπάσει ποτέ το προφυλακτικό κατά τη διάρκεια μιας ερωτικής επαφής;
Ναι
Όχι
Δεν χρησιμοποιώ

Επικοινωνία

Newsletter

Ανακοινώσεις

Χρήσιμες πληροφορίες