Ο ανώνυμος (19 ετών) εξομολογείται...

Boy Δεν ξέρω, νιώθω περίεργα. Είχα πάει να δώσω αίμα, ήμουν μόλις 19 ετών αλλά στην περίπτωση μου το αίμα μου δεν δόθηκε ποτέ.

Εκείνη την ημέρα είχα ραντεβού για φαγητό με την Λ. και την Ν. Δεν πήγα ποτέ.
Δεν το φανταζόμουν αυτό που συνέβαινε.

Είχα κάνει σέξ μόλις μια φορά χωρίς προφύλαξη και αυτή ήταν αρκετή. Μου το ανακοίνωσαν και βρέθηκα να περπατώ μόνος στους κρύους δρόμους της Αθήνας. Από τα Βόρεια έφτασα στο κέντρο και συνέχισα για τα Νότια. Προσπαθούσα να σκεφτώ αλλά ήταν αδύνατο.

Τον είχα αγαπήσει και μου είχε κάνει ένα δώρο για όλη μου τη ζωή, ώστε να μην τον ξεχάσω ποτέ. Δεν τον αναζήτησα. Δεν οφελούσε σε τίποτα, δεν θα άλλαζε τίποτα.

Τα πρώτα χρόνια δεν ήθελα να το παραδεχτώ. Δούλευα ασταμάτητα, απο το πρωί μέχρι το βράδυ. Κάποια μέρα όμως τα πράγματα αγρίεψαν. Χρειάστηκε να μπώ στο νοσοκομείο για μερικούς μήνες.

Είχα και ακόμη ένα δώρο. Τόσα δώρα δεν ήξερα τι να τα κάνω. Όταν βγήκα απο το νοσοκομείο μετά απο μερικούς μήνες αποφάσισα να αλλάξω τη ζωή μου. Απο τότε παράτησα τη δουλειά μου, η οποία για να πω την αλήθεια με παράτησε πρώτη, αλλά δεν την αναζήτησα.

Επέλεξα να είμαι μόνος, ίσως επειδή φοβάμαι ακόμη να κάνω και εγώ το ίδιο δώρο άθελα μου.

Απο τα 19 μου είμαι μόνος.

Ελάχιστοι γνωρίζουν την αλήθεια και αυτό επειδή φοβάμαι να χάσω αυτούς που τόσο αγαπώ, ίσως και περισσότερο απο τον εαυτό μου.

Τον εαυτό μου δεν τον αγάπησα ποτέ. Έχω πατήσει το pause στη ζωή μου. Αυτή θα επιλέξει την συνέχεια. Σήμερα πλέον, κάθομαι με τις ώρες και κοιτώ τον ουρανό. Δεν φοβάμαι πλέον το θάνατο όπως τον πρώτο καιρό. Το μόνο που με πονά είναι η μοναξιά μου, η κενή ζωή μου. Δεν έχει σημασία.

Με τις θεραπείες παρατείνω τη ζωή, περιμένοντας τη στιγμή που θα αποχωριστώ από αυτό το άθλιο και άρρωστο σώμα.

Το χειρότερο είναι όταν μου μιλούν για το μέλλον. Δεν μπορώ πλέον να κάνω όνειρα. Σταμάτησα να κάνω όνειρα στα 19 μου. Απο τότε ζω την κάθε μέρα σαν να είναι η τελευταία. Δεν νιώθω θυμό ή οργή για το άτομο που μου χάρισε τον ιό. Δεν ήταν μόνος στο κρεβάτι, έπρεπε να προστατέψω τον εαυτό μου αλλά δεν το έκανα, δεν έβαλα προφυλακτικό.

Η ρώσικη ρουλέτα δεν έχει πάντα καλή κατάληξη.

Αυτό το οποίο σήμερα με εξοργίζει είναι το γέγονος οτι τα κρούσματα αυξάνονται πάλι. Γιατί ? Πόσοι πρέπει να πεθάνουν σε αυτό το ολοκαύτωμα ώστε να σταματήσει ? Πόσο μολυσμένο αίμαι πρέπει να χυθεί ? Το δικό μου πάντως δεν θα χυθεί.

Σήμερα υπέγραψα χαρτιά οτι επιθυμώ να αποτεφρωθώ. Όταν η στιγμή φτάσει θέλω επιτέλους να είμαι ελέυθερος και να πετώ με τον αέρα. Να μπορέσω να ταξιδέψω, να πραγματοποιήσω τα όνειρα μου, ναι αυτά του 19χρονου παιδιού. Να είμαι ελεύθερος να κάνω επιτέλους οτι θέλω, γιατί σήμερα δεν μπορώ να το κάνω, τα φάρμακα δε μου το επιτρέπουν. Να μπορώ να μιλήσω ελέυθερα χωρίς αυτό το βλέμμα γεμάτο οίκτο. Όταν το λέω δεν αναζητώ τον οίκτο αλλά την αλήθεια. Δεν μπορώ αυτό το γεμάτο οίκτο βλέμμα, το βλέμμα που λέει τι κρίμα τόσο ωραίο παιδί να πεθαίνει. Ναι, γιατί ακόμη πεθαίνουμε απο τον ιό.

Τα φάρμακα απλά παρατείνουν τη ζωή, δεν σκοτώνουν τον ιό.




... 'Aλλες ιστορίες ...



Lancet

Πρόσφατες δημοσιεύσεις στο περιοδικό The Lancet HIV

All the viral loads we cannot see

Sustained antiretroviral therapy (ART) during and after pregnancy improves maternal health and substantially reduces horizontal and vertical HIV transmission. However, studies have shown that disengagement from HIV care poses a public health challenge and such interruptions in treatment threaten the benefits of lifelong ART.1 Monitoring of HIV viral load can guide individual patient care and inform programme interventions, including in the prevention of mother-to-child transmission (PMTCT) of HIV.

Life-expectancy with HIV in Latin America and the Caribbean

Using data from the Caribbean, Central and South America network for HIV epidemiology (CCASAnet), Casey Smiley and colleagues1 analysed life expectancy in 30 688 people with HIV starting antiretroviral therapy (ART) across Argentina, Brazil, Chile, Haiti, Honduras, Mexico, and Peru, and found remarkable increases in life expectancy at age 20 years between 2003–08 and 2013–17: from 13·9 years to 61·2 years in Haiti and from 31·0 years to 69·5 years at other sites.

Need for transgender-specific data from Africa and elsewhere

Transfeminine people, or transgender women, have been shown to have a large HIV burden worldwide.1 Until 5–10 years ago, an apparent conflation of gender and sex had led several countries to inappropriately categorise transfeminine people as men who have sex with men (MSM), a behavioural term coined by WHO. A WHO report from 2018 highlighted that only ten (22%) of 45 national HIV strategic plans from African countries mentioned transgender people, and only four (9%) offered interventions.2 UNAIDS notes that countries with generalised HIV epidemics, like some countries in Africa, might also have concentrated subepidemics among transgender people, and recommends reporting on several indicators (eg, HIV prevalence, use of antiretroviral therapy).

About us

Στο hivaids.gr, φιλοξενούμε αφιλοκερδώς το "Πρόγραμμα Συνεργασίας" Μονάδων Λοιμώξεων για την ανάπτυξη διαδικτυακής τράπεζας κλινικών παραμέτρων. Το Πρόγραμμα δημιουργήθηκε από έναν γιατρό ειδικό στην HIV λοίμωξη με τη συμμετοχή των Μονάδων: Περισσότερα

% Αναπηρία και HIV

Νέος κανονισμός

Ενιαίος Πίνακας Προσδιορισμού Ποσοστού Αναπηρίας

Ημερολόγιο

@ Διαύγεια

ΔιαύγειαΔι@ύγεια

διαφάνεια στο κράτος

Διαδικτυακές αναρτήσεις διοικητικών αποφάσεων για το HIV/AIDS

Έρευνα

Σας έχει σπάσει ποτέ το προφυλακτικό κατά τη διάρκεια μιας ερωτικής επαφής;
Ναι
Όχι
Δεν χρησιμοποιώ

Επικοινωνία

Newsletter

Ανακοινώσεις

Χρήσιμες πληροφορίες