Ο οροθετικός από το 2007 εξομολογείται...

Boy Εμαθα πως ειμαι θετικος στον ιο του HIV τον περασμενο Ιανουαριο του 2007.

Δεν θα σας περιγραψω πως ενιωσα εκεινη την στιγμη γιατι σχεδον οι αντιδρασεις μου ηταν ομοιες σχεδον με ολους τους οσους εχουν ηδη γραψει εδω.

Στην αρχη ομως ειχα κλειστει παρα πολυ στον εαυτο μου.
Στους γιατρους εδειχνα οτι αντιμετωπιζα τα πραγματα ψυχραιμα.
Όμως ολα ηταν θεμα προσποιησης, γιατι κατα βαθος δεν μπορουσα να το συνειδητοποιησω εγω ο ιδιος και αυτο ηταν το χειροτερο.

Ο πρωτος ανθρωπος που ηξερε ολη την αληθεια ηταν ο δεσμος μου.
Θεωρησα υποχρεωση μου να τον πληροφορησω.
Στην αρχη εκλαψε.
Παρολο που εγω μπροστα του εδειχνα απολυτα ψυχραιμος.
Όμως δεν με εγκατελειψε. Ηταν και ειναι ακομα διπλα μου και με στηριζει οταν βλεπει οτι με πιανουν τα ψυχολογικα μου.
Και ισως αυτος να ειναι ο λογος που μου δινει δυναμη να συνεχισω.
Αυτος και η μητερα μου, που ομως ασφαλως δεν ξερει τιποτα.
Απλα της εχω πει μονο οτι πασχω απο μια ασθενεια στο αιμα για αυτο και πηγαινω συνεχεια στο νοσοκομειο για εξετασεις και να μην ανυσηχει γιατι ολα ειναι ελεγχομενα.
Τι να της ελεγα;

Στην αρχη οι γιατροι μου ελεγαν οτι δεν εχω τιποτα.
Να μην φοβαμαι και οτι ειμαι ενας απολυτα υγιης φορεας.
Επισης οτι απο εδω και περα θα γινοντουσαν σκια μου και οτι αν χρειαζομουν θα πρεπει πρωτα να απευθηνομαι σε αυτους.
ΜΠΟΥΡΔΕΣ.
Απο τον Απριλιο του 2008 που παιρνω αγωγη, αναγκαστηκα να το πω στην αδερφη μου και σε ενα κολλητο μου και αυτο γιατι ειδαν κατα λαθος τα φαρμακα μου.
Απο την αδερφη μου ολα καλα.
Απλα με λυπαται μαλλον.
Αλλα με τον κολλητο μου δεν εχω επαφες πια.
Πιθανον καταλαβατε γιατι.

Οταν παρουσιαζεται καποιο προβλημα και επαιρνα τους γιατρους τηλεφωνο, αυτο που ζουσα και ζω ειναι πληρης αδιαφορια.
Το μονο πιθανον που τους ενδιαφερει ειναι το πως παει η αγωγη και το ποτε θα ταυλιαστουμε.
Τελος παντων.
Καποια στιγμή το εριξα στο ποτο και αυτο ηταν οτι χειροτερο μπορουσα να κανω στον εαυτο μου.
Εξαιτιας της αγωγης και του ποτου, το συκωτι μου πρηστηκε σαν μπαλα και εγινε ασπρο σαν ενα φυλλο χαρτι απο το λιπος.

Εκει λοιπον καταλαβα οτι με το να λοιπαμαι εγω ο ιδιος τον εαυτο μου και να τον κατηγορω για αυτο που μου συνεβει, δεν κανω τιποτα.

Για αυτο λοιπον αποφασισα να ζησω την ζωη μου ετσι οπως θελω εγω.
Να ζω την καθε στιγμη ξεχωριστα.
Πολλες φορες τα μικρα πραγματα ειναι αυτα που μας κανουν χαρουμενους.
Και πανω απο ολα, αλλαξα ποιοτητα ζωης και αυτο ειναι το βασικο που πρεπει καποιος να κανει οταν παιρνει αντιρετροϊκη αγωγη.
Κανεις δεν ξερει τι του ξημερωνει.
Γι' αυτο ζηστε οσο μπορειτε καλυτερα, και πανω απο ολα με ατομα διπλα σας που πραγματικα σας αγαπουν.

Ενας ανωνυμος οροθετικος.




... 'Aλλες ιστορίες ...



Lancet

Πρόσφατες δημοσιεύσεις στο περιοδικό The Lancet HIV

Bictegravir and dolutegravir: head to head at 96 weeks

In The Lancet HIV, David Wohl and colleagues1 present 96 week data on bictegravir in a fixed-dose combination with emtricitabine and tenofovir alafenamide versus fixed-dose dolutegravir, abacavir, and lamivudine for initial treatment of HIV, while Hans-JΓΌrgen Stellbrink and co-workers2 report 96 week data on co-formulated bictegravir, emtricitabine, and tenofovir alafenamide versus dolutegravir with emtricitabine and tenofovir alafenamide for the same indication, both from randomised, double-blind, placebo-controlled, multicentre, phase 3 non-inferiority trials.

Is point-of-care early infant HIV diagnosis sustainable?

The high mortality of untreated HIV infection in infants was first documented in a study1 in 2004. However, the cumulative morbidity of late initiation of combination antiretroviral therapy (ART) is less well appreciated. For example, in a large cohort study2 from South Africa, almost 50% of children had advanced HIV disease when starting ART, at a median age of 43 months. The Children with HIV Early Antiretroviral (CHER) study3 provided the first evidence from a randomised controlled trial that initiating ART from a median age of 7Β·4 weeks was not only associated with significantly lower mortality, but also with less disease progression than when ART was deferred until a median age of 21 weeks.

Estimating fiscal space for health: pitfalls and solutions

In The Lancet HIV, Annie Haakenstad and colleagues1 report how much fiscal space for HIV/AIDS could be created in 137 low-income and middle-income countries. The research is timely and extremely important. Given substantial cuts in development assistance for HIV/AIDS,2 domestic financing is essential to sustain the response to the epidemic.

About us

Στο hivaids.gr, φιλοξενούμε αφιλοκερδώς το "Πρόγραμμα Συνεργασίας" Μονάδων Λοιμώξεων για την ανάπτυξη διαδικτυακής τράπεζας κλινικών παραμέτρων. Το Πρόγραμμα δημιουργήθηκε από έναν γιατρό ειδικό στην HIV λοίμωξη με τη συμμετοχή των Μονάδων: Περισσότερα

% Αναπηρία και HIV

Νέος κανονισμός

Ενιαίος Πίνακας Προσδιορισμού Ποσοστού Αναπηρίας

Ημερολόγιο

@ Διαύγεια

ΔιαύγειαΔι@ύγεια

διαφάνεια στο κράτος

Διαδικτυακές αναρτήσεις διοικητικών αποφάσεων για το HIV/AIDS

Έρευνα

Σας έχει σπάσει ποτέ το προφυλακτικό κατά τη διάρκεια μιας ερωτικής επαφής;
Ναι
Όχι
Δεν χρησιμοποιώ

Επικοινωνία

Newsletter

Ανακοινώσεις

Χρήσιμες πληροφορίες