O I. E. εξομολογείται...

Boy
Αύριο είναι η μέρα που θα καθορίσει την υπόλοιπη ζωή μου. Η μέρα που θα ξέρω πόσο πολύ απέχω από το θάνατο ακόμα, ή πόσο πολύ κοντά είμαι σε αυτόν!
Ο Κ. πήγε και έκανε εξετάσεις για ΗΙV και αύριο στις 7 το απόγευμα θα πάρουμε τα αποτελέσματα που θα καθορίσουν τις ζωές και των δύο, από εδώ και εμπρός. Αυτό είναι κάτι που φοβόμασταν εδώ και πολύ καιρό τώρα. Ο κάθε ένας μόνος του από την μεριά του σήκωνε τον δικό του σταυρό και περνούσε το δικό του μαρτύριο χωρίς να λέει λέξη στον άλλον!
Είμαι ψύχραιμος, τουλάχιστον αυτό νιώθω, οι πιθανότητες να είμαστε θετικοί είναι πολλές, έτσι αισθάνομαι τουλάχιστον, ίσως επειδή είχα εκείνο το τηλεφώνημα από την αιμοδοσία πριν από 4 μήνες περίπου που δεν μου έλεγε τι ακριβώς ήταν αυτό που ήθελαν να επανεξετάσουν και εγώ πήγα και έκανα όλες τις άλλες εξετάσεις εκτός από αυτήν. Η αλήθεια είναι πως δεν ήθελα και δεν θέλω να ξέρω τίποτα. Μου αρέσει η ζωή που ζω τώρα ειδικά που τελείωσα με τον στρατό, θέλω να δημιουργήσω και να δημιουργηθώ, να αγαπήσω και να αγαπηθώ, να ζήσω και να δώσω ζωή, να χαρώ και να δώσω χαρά.
Ίσως ο θεός να έχει αλλά σχέδια για εμένα, μπορεί να θέλει να με πάρει σύντομα κοντά του Ίσως γιατί δεν ήμουνα ένα από τα πιο επιτυχημένα δημιουργήματα του. Ίσως γιατί δεν υπάρχει νόημα να υπάρχω εδώ κάτω αφού δεν προέκυπτε να δώσω συνέχεια στο ανθρώπινο είδος. Εκατομμύρια τα ίσως και αλλά τόσα τα γιατί! Απάντηση ξέρω πως δεν θα πάρω ποτέ και από κανέναν τουλάχιστον σε αυτή τη ζωή, την υλική όπως λένε οι άνθρωποι τις εκκλησίας και αν δεν υπάρχει συνέχεια μετά το θάνατο δεν θα την έχω ποτέ. Με το μυαλό μου δεν έχω ξεκαθαρίσει τι είναι αυτό που με πονάει πιο πολύ από όλα, το ότι εγώ θα ξέρω ότι σε μερικά χρόνια από τώρα δεν θα υπάρχω η για τον πόνο που θα προκαλέσει αυτός ο χαμός στους ανθρώπους που με αγαπούν;
’ραγε θα πονούσαν το ίδιο αν ήξεραν ότι ο γιος τους δεν ήταν πραγματικά αυτό που εκείνοι ονειρευόντουσαν ότι είναι;
Θα τους έκανε να νιώσουν καλύτερα;
Αυτό που σκέφτομαι περισσότερο είναι ότι και με το θάνατο, πόνο θα προκαλέσω σε αυτούς, τους έχω δώσει άραγε ποτέ χαρά;
Νομίζω ότι από τότε που άρχισα να ύπαρχω σε αυτόν τον κόσμο το μόνο πράγμα που δημιουργώ στους ανθρώπους γύρω μου είναι προβλήματα ακόμα και στις σχέσεις μου. Ο μοναδικός άνθρωπος που με αγάπησε πραγματικά με όλη του την δύναμη, η Ε., και αυτήν την πλήγωσα μη μπορώντας να νικήσω τον πόθο που με είχε κυριεύσει. Από εκεί και πέρα η ζωή μου απλά κυλούσε χωρίς να υπάρχει στην ουσία κανένας σκοπός.
Μετά ήρθε στην ζωή μου ο Κ. Είπα μέσα μου ότι βρήκα τον άνθρωπο που θα με αγαπήσει πραγματικά και θα μου δώσει ότι ακριβώς έψαχνα σε έναν άνθρωπο μετά το στραπάτσο που έφαγα με τον Γ. στην Αγγλία. Με αγάπησε το πιστεύω, αυτό όχι όμως τόσο όσο χρειάζεται για να είναι πιστός σε εμένα, με πρόδωσε με τον τρόπο που πονάει όλους τους ανθρώπους περισσότερο και είμαι σίγουρος ότι δεν ήταν μόνο την φορά που μου είπε χθές το βράδυ. Υπάρχουν και άλλες που δεν ήθελε να πει. Πόνεσα και πονάω πολύ γι' αυτό, τον αγαπώ με ολη μου την δύναμη και ας μην το κατάλαβε ποτέ του. Ακόμα και αυτό όμως δεν έχω την πολυτέλεια να το σκεφτώ, να ξεσπάσω, να κλάψω, αύριο έρχεται η μέρα που θα μάθω κάτι πολύ πιο σημαντικό κάτι που αφορά την ζωή μου και την ζωή του. Ούτε καν αυτήν την ευκαιρία δεν έχω, να κλάψω για την προδοσία, γιατί την στιγμή που κλαίω δεν ξέρω αν είναι αυτό που μας περιμένει η επειδή το είδωλο Κ. όπως υπήρχε μέσα μου έσπασε και ξέρω ότι δεν θα είναι ποτέ ξανά το ίδιο.
Δεν θα πάψω να τον αγαπώ. Η αγάπη δεν είναι γρίπη που σου περνάει με ασπιρίνη, αλλά ξέρω πως ποτέ δεν θα είναι το ίδιο ξανά.
Αγάπησα πολύ και για ακόμα μια φορά δεν αγαπήθηκα, μπορεί να μην το αξίζω, χίλια μπορεί. Όμως ακόμα και αυτά δεν μπορώ να τα σκεφτώ, υπάρχει το πιο σημαντικό που έρχεται αύριο και δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος αυτό, θέλω την ευκαιρία να πονέσω μόνο για τα πράγματα που μου συμβαίνουν χωρίς να φοβάμαι για το χειρότερο. Βαθιά μέσα μου όμως ξέρω πως δεν θα την έχω. Ίσως γιατί ποτέ δεν την είχα, πάντα είχα να φοβάμαι κάτι που δεν με άφηνε να πονέσω η να χαρώ για πράγματα που συνέβαιναν γύρω μου, χρόνια τώρα, όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, από τότε που τα έφτιαξα με την Ε. Φοβόμουνα ότι δεν θα μπορούσα να ανταπεξέλθω σε αυτήν την σχέση όσο έπρεπε και όσο τις άξιζε μέχρι και τώρα που έμαθα για την προδοσία του ανθρώπου που ίσως να αγάπησα περισσότερο από όλους στην ζωή μου. Γιατί υπάρχει αυτό το κάτι άλλο που έρχεται αύριο και δεν έχω καθόλου καλό προαίσθημα αυτό.
Δεν είναι άδικο να μην μπορείς να πονέσεις ανθρώπινα γι' αυτά που σου συμβαίνουν στην ζωή σου;
Δεν είναι άδικο να μην μπορείς να χαρείς με τις χαρές γιατί φοβάσαι αυτό που θα στα διαλύσει όλα;
Τώρα καταλαβαίνω ότι στην πραγματικότητα δεν έζησα τίποτα αληθινά. Πάντα υπήρχε ένας φόβος μέσα μου, και τώρα είναι ο μεγαλύτερος, φοβάμαι να πεθάνω. Δεν έχω όμως την επιλογή; Νιώθω ότι έχω να ζήσω τόσα πολλά πράγματα ακόμα και ότι το αυριανό αποτέλεσμα θα τα συντρίψει όλα με μιας!
Τόσα γιατί, μέσα στο μυαλό μου, που δεν έχουν κανένα νόημα. Είμαι άδειος, έτσι νιώθω άδειος από τα πάντα, από αγάπη, από ζωή, από ελπίδα, από το αύριο, ότι φέρνει το αύριο νιώθω ότι δεν έχει μέσα του τίποτα από αγάπη, και καθόλου ζωή, μια ελπίδα. Ίσως πολύ μακρινή που δεν φαίνεται καν!

22 Μαρτίου.
Το αποτέλεσμα ήταν αυτό που φοβόμουνα!
Τώρα τι;

Ι. Ε.
21 Μαρτίου 2006




... 'Aλλες ιστορίες ...



Trajectories of viral suppression in people living with HIV receiving coordinated care: Differences by comorbidities

Mon, 23 Mar 2020 00:00:00 GMT-05:00 - Li, Michael J.; Su, Erica; Garland, Wendy H.; Oksuzyan, Sona; Lee, Sung-Jae; Kao, Uyen H.; Weiss, Robert E.; Shoptaw, Steven J.
Εισαγωγή: In March of 2013, the Los Angeles County (LAC) Division of HIV and STD Programs (DHSP) implemented a clinic-based Medical Care Coordination (MCC) Program to increase viral suppression (VS) (<200 c/mL) among people living with HIV (PLWH) at high risk for poor health outcomes.
Θέμα: This study aimed to estimate trajectories of VS and to assess whether these trajectories differed by stimulant use, housing instability, and depressive symptom severity as reported by PLWH participating in MCC.
Μέθοδοι: Data represent 6,408 PLWH in LAC receiving services from the MCC Program, and were obtained from LAC HIV surveillance data matched to behavioral assessments obtained across 35 Ryan White Program clinics participating in MCC. Piecewise mixed effects logistic regression with a random intercept estimated probabilities of VS from 12 months prior to MCC enrollment through 36 months post-enrollment, accounting for time by covariate interactions for three comorbid conditions: housing instability, stimulant use, and depressive symptoms.
Αποτελέσματα: The overall probability of VS increased from 0.35 to 0.77 within the first six months in the MCC Program, and this probability was maintained up to 36 months post-enrollment. Those who reported housing instability, stimulant use, or multiple comorbid conditions did not achieve the same probability of VS by 36 months as those with none of those comorbidities.
Συμπεράσματα: Findings suggest that MCC improved the probability of VS for all patient groups regardless of the presence of comorbidities. However, those with comorbid conditions will still require increased support from patient-centered programs to address disparities in VS. Corresponding author: Michael J. Li, Ph.D., M.P.H. Department of Family Medicine 10880 Wilshire Blvd., Ste. 1800, Los Angeles, CA 90024 mjli@mednet.ucla.edu 310-825-2557 Conflicts of interest and Source of Funding: The authors report no conflicts of interest. Author contributions: MJ Li – study conceptualization, writing, and analysis. E Su – data analysis, reporting, and visualization, writing methods section. WH Garland – study implementation, conceptualization, and supervision, writing, revision. S Oksuzyan – data collection and management, study conceptualization, writing, revision S-J Lee – study conceptualization, writing, revision. UH Kao – study conceptualization, study coordination, writing, revision. RE Weiss – senior statistician, study conceptualization, writing, revision. SJ Shoptaw – study conceptualization and supervision, writing, revision This work was supported by the Center for HIV Identification, Prevention, and Treatment Services (CHIPTS) NIMH grant P30MH58107, the California HIV/AIDS Research Grants Program Office of the University of California grant MH10-LAC-610, the University of California, Los Angeles Postdoctoral Fellowship Training Program in Global HIV Prevention Research NIMH grant 5T32MH080634-13. - Β© 2020

The impact of loneliness on brain health and quality of life among adults living with HIV in Canada

Mon, 23 Mar 2020 00:00:00 GMT-05:00 - Harris, Marianne; Brouillette, Marie-JosΓ©e; Scott, Susan C.; Smaill, Fiona; Smith, Graham; Thomas, RΓ©jean; Fellows, Lesley K.; Mayo, Nancy E.
Εισαγωγή: People aging with HIV are at risk for loneliness, with stigmatization and economic marginalization added to the health challenges arising from chronic infection. This study provides evidence for the extent, contributors, and consequences of loneliness in people living with HIV, focusing on brain health and quality of life. Setting: Cross-sectional data from 856 middle-aged and older adults living with HIV recruited from five urban specialty clinics in Canada were drawn from the inaugural visit of the Positive Brain Health Now cohort study.
Μέθοδοι: Participants completed an extensive assessment of biopsychosocial variables. The prevalence, severity and quality of life impact of self-reported loneliness were described. Clinical and environmental factors hypothesized as contributing to loneliness and the consequences of loneliness on health and function were identified using logistic, ordinal, and linear regression.
Αποτελέσματα: Eighteen percent reported being β€œquite often” and 46% β€œsometimes” lonely. Those with more loneliness were younger, less mobile, suffered more financial hardship, and were more likely to use opioids. HIV symptoms, pain, fatigue, low motivation, stigma, and unemployment were related to loneliness. Loneliness increased the odds of cognitive impairment, low mood, stress, and poor physical health. Those who were β€œquite often” lonely were over four times more likely to report poor or very poor quality of life than those who were β€œalmost never” lonely.
Συμπέρασμα: Loneliness is common in older people living with HIV in Canada. Many of the associated factors are modifiable, offering novel targets for improving brain health, general health and quality of life in HIV. Corresponding author: Lesley Fellows, MD CM, DPhil, room 276, Montreal Neurological Institute, rue UniversitΓ©, MontrΓ©al, QC H3A 2B4 Canada 514-398-8481 lesley.fellows@mcgill.ca. The authors report no conflicts of interest related to this work. * equal contribution Funding: The project was supported by a Team Grant from the Canadian Institutes of Health Research (CIHR) (TCO-125272) and by the CIHR HIV Clinical Trials Network (CTN 273). The funding agency had no role in the design, data collection, analysis, or interpretation of the study, nor in the writing of the report or the decision to submit the paper for publication. Author contributions: MH: study conception, data acquisition, interpreted results, drafted manuscript. MJB: study conception, data acquisition, interpretation, revised manuscript. SC: data analysis, interpretation, drafted manuscript. FS: study conception, data acquisition, revised manuscript. GM: study conception, data acquisition, revised manuscript. RT: study conception, data acquisition, revised manuscript. LKF: study conception, data acquisition, interpretation, drafted manuscript. NB: study conception, data acquisition, data analysis, interpretation, drafted manuscript All authors approved the final manuscript. - Β© 2020

About us

Στο hivaids.gr, φιλοξενούμε αφιλοκερδώς το "Πρόγραμμα Συνεργασίας" Μονάδων Λοιμώξεων για την ανάπτυξη διαδικτυακής τράπεζας κλινικών παραμέτρων. Το Πρόγραμμα δημιουργήθηκε από έναν γιατρό ειδικό στην HIV λοίμωξη με τη συμμετοχή των Μονάδων: Περισσότερα

% Αναπηρία και HIV

Νέος κανονισμός

Ενιαίος Πίνακας Προσδιορισμού Ποσοστού Αναπηρίας

Ημερολόγιο

@ Διαύγεια

ΔιαύγειαΔι@ύγεια

διαφάνεια στο κράτος

Διαδικτυακές αναρτήσεις διοικητικών αποφάσεων για το HIV/AIDS

Έρευνα

Σας έχει σπάσει ποτέ το προφυλακτικό κατά τη διάρκεια μιας ερωτικής επαφής;
Ναι
Όχι
Δεν χρησιμοποιώ

Επικοινωνία

Newsletter

Ανακοινώσεις

Χρήσιμες πληροφορίες

Τηλεφωνική γραμμή για το HIV/AIDS

210-7222222

Δευτέρα - Παρασκευή
09:00 - 21:00