Ο Ουρανοκατέβατος εξομολογείται...

Boy Πριν 2 εβδομάδες είχα τα γενεθλιά μου.

Την παραμονή των γενεθλίων μου είχα προγραμματίσει μια μικροεπέμβαση ρουτίνας. Την παραμονή αυτής της επέμβασης είχα πάει να δώσω αίμα για προεγχειρητικό έλεγχο.

Καθισμένος στον χώρο αναμονής χειρουργηθέντων, ήρθε ο γιατρός με απόλυτη ψυχραιμία και μου είπε ξερά πως βγήκα θετικός.

Εκείνη την ώρα έφυγε η γη κάτω απο τα πόδια μου.
Mετά απο λίγο μίσησα το πετσί μου. Δεν ένιωθα το σώμα μου, δεν μπορούσα να το πιστέψω. Στο τέλος άρχισα να κλαίω.
Το καλύτερο κομμάτι της μέρας ήταν η αναισθησία που μου κάναν.

Τον Μαίο του 2009 είχα ένα ατύχημα με μια γνωριμία, απο αυτές που έρχονται και περνάνε.
Θέλω να πιστεύω οτι ούτε αυτός ήξερε, γιατι τον ρώτησα μόλις αντιληφθηκα το συμβάν.

Έκλαψα πολύ, όχι για μένα, εμένα δεν με νοιάζει κι αν φύγω αύριο, ούτως η άλλως η ζωη δεν μου έχει φερθεί καλά, μια ακόμα πίκρα δεν είναι κάτι.
Λυπήθηκα για την μάνα μου, που ορφάνεψε, που κόντεψε να χάσει παιδί και τώρα αυτό.
Λυπήθηκα για τον πατέρα μου, που τον κερνάω πάλι πίκρα.
Λυπήθηκα για τον άνθρωπο που είχα αρχίσει να ερωτεύομαι επιφυλακτικά.

Είμαι απο τους ανθρώπους που πιστεύουν οτι το γιατρικό αυτού του κόσμου είναι η ειλικρίνεια.
Όσο μουδιασμένος κι αν ήμουν, όσο λίγη κι αν ήταν η επαφή μου με την πραγματικότητα εκείνη την εβδομάδα, βρήκα το θάρρος να το ανακοινώσω σε φίλους, συγγενείς και οικογένεια.
Πραγματικά συγκλονίστηκα με την στηριξή τους. Για να είμαι ειλικρινής περίμενα να με αντιμετωπίσουν διστακτικά ή σαν λέπρο.

Δεν μπορούσα να κοιμηθώ τα βράδια.
Ήμουν αγχωμένος και πίστευα σε ένα θαύμα, περίμενα να βγουν οι επαναληπτικές, περίμενα να είναι όλα ένα λάθος, να εκτιμήσω όλα αυτά που κινδυνεύω να χάσω.

Μέσα στις επόμενες μέρες έπρεπε να το πω και στον ερωμένο μου. Παρόλο που δεν είχα καμία υποχρέωση, διότι η σχέση μας ήταν κάτι ασαφές.
Ήταν μια επαφή που ξεκίνησε ως σωματική κινήθηκε ελαφρώς στα πλαίσια της φιλίας αλλα χωρίς περιθώρια για κατι ουσιαστικό.
Εγώ αυτόν τον άνθρωπο τον ήθελα πολύ κι επειδή εαν εξαφανιζόμουν έτσι θα το καταλάβαινε οτι κάτι τρέχει, αποφάσισα να είμαι ειλικρινής μαζί του, όπως ήταν κι αυτός απεναντί μου καθ’ολη την διάρκεια της γνωριμίας, ακόμα κι αν αυτός δεν ήθελε να είναι ο ιδανικός για μένα.

Στο αμάξι που οδηγούσα και του το ανακοίνωσα, αυτός έβαλε τα κλάμματα, μεγάλος άντρας, να κλαίει σαν παιδί, κι ύστερα μου είπε «σε αγαπώ».
Τις λέξεις που δε ξεστόμισε κανείς απο αυτούς που 9 χρόνια μου τάζαν λαγούς με πετραχείλια κατα περιόδους, τις ξεστόμισε αυτός, που στην τελική γι αυτόν άνετα θα μπορούσα να είμαι απλά ένα σκεύος ηδονής.
Τα επόμενα δευτερόλεπτα έπαθα blackout και τράκαρα.

Έχουνε περάσει 2 βδομάδες έκτοτε, ακόμα περιμένω τις εξετάσεις για το ιικό φορτίο.
Έχω ξαναμπεί στην ρουτίνα μου, κοιμάμαι τα βράδια, κι αυτός ο άνθρωπος είναι δίπλα μου χωρίς να έχουμε ορίσει τι είμαστε, αλλα τι να λέει? Τον εκτιμώ γι αυτό.
Δεν ξέρω αν η αγάπη τα υπερνικά όλα, προφανώς η ύπαρξη της κοινής μας σεξουαλικής ζωής προϋποθέτει να ρισκάρει, έστω και αυτό το λίγο, με το προφυλακτικό, αλλα δεν μπορώ να τον βάλω σε αυτήν την διαδικασία.
Η αγάπη ίσως είναι υπερτιμημένη.
Δε ξέρω πως θα κινηθεί η ζωή μου απο δω και πέρα.

Δυστυχώς απο δω και πέρα οι επιλογές μου είναι ακόμα πιο περιορισμένες, θα πρέπει να φοβάμαι και την πιο απλή κίνηση, όπως να μου προσφέρει κάποιος ένα λουλούδι κι εγώ να προσέχω το αγκάθι.

Καλό κουράγιο σε όλους.

Ουρανοκατέβατος




... 'Aλλες ιστορίες ...



Lancet

Πρόσφατες δημοσιεύσεις στο περιοδικό The Lancet HIV

Bictegravir and dolutegravir: head to head at 96 weeks

In The Lancet HIV, David Wohl and colleagues1 present 96 week data on bictegravir in a fixed-dose combination with emtricitabine and tenofovir alafenamide versus fixed-dose dolutegravir, abacavir, and lamivudine for initial treatment of HIV, while Hans-JΓΌrgen Stellbrink and co-workers2 report 96 week data on co-formulated bictegravir, emtricitabine, and tenofovir alafenamide versus dolutegravir with emtricitabine and tenofovir alafenamide for the same indication, both from randomised, double-blind, placebo-controlled, multicentre, phase 3 non-inferiority trials.

Is point-of-care early infant HIV diagnosis sustainable?

The high mortality of untreated HIV infection in infants was first documented in a study1 in 2004. However, the cumulative morbidity of late initiation of combination antiretroviral therapy (ART) is less well appreciated. For example, in a large cohort study2 from South Africa, almost 50% of children had advanced HIV disease when starting ART, at a median age of 43 months. The Children with HIV Early Antiretroviral (CHER) study3 provided the first evidence from a randomised controlled trial that initiating ART from a median age of 7Β·4 weeks was not only associated with significantly lower mortality, but also with less disease progression than when ART was deferred until a median age of 21 weeks.

Estimating fiscal space for health: pitfalls and solutions

In The Lancet HIV, Annie Haakenstad and colleagues1 report how much fiscal space for HIV/AIDS could be created in 137 low-income and middle-income countries. The research is timely and extremely important. Given substantial cuts in development assistance for HIV/AIDS,2 domestic financing is essential to sustain the response to the epidemic.

About us

Στο hivaids.gr, φιλοξενούμε αφιλοκερδώς το "Πρόγραμμα Συνεργασίας" Μονάδων Λοιμώξεων για την ανάπτυξη διαδικτυακής τράπεζας κλινικών παραμέτρων. Το Πρόγραμμα δημιουργήθηκε από έναν γιατρό ειδικό στην HIV λοίμωξη με τη συμμετοχή των Μονάδων: Περισσότερα

% Αναπηρία και HIV

Νέος κανονισμός

Ενιαίος Πίνακας Προσδιορισμού Ποσοστού Αναπηρίας

Ημερολόγιο

@ Διαύγεια

ΔιαύγειαΔι@ύγεια

διαφάνεια στο κράτος

Διαδικτυακές αναρτήσεις διοικητικών αποφάσεων για το HIV/AIDS

Έρευνα

Σας έχει σπάσει ποτέ το προφυλακτικό κατά τη διάρκεια μιας ερωτικής επαφής;
Ναι
Όχι
Δεν χρησιμοποιώ

Επικοινωνία

Newsletter

Ανακοινώσεις

Χρήσιμες πληροφορίες