O Π.Β. εξομολογείται...

Boy Τον περασμένο Ιούνιο λίγο πριν κλείσω τα 33, πήγα όπως κάθε χρόνο να κανω προληπτικά το HIV test σε μια ιδιωτική κλινική.

Την επόμενη μερα, την Τετάρτη με πήραν τηλέφωνο να πάω να ξαναδωσω αίμα, γιατι κάτι λέει δεν ήταν σωστό με το μηχάνημα τους και το αποτέλεσμα δεν έβγαινε και έπρεπε να το ξανακάνουν.
Πέμπτη πρωί λοιπόν ξαναπήγα στην κλινική.
Επτά εργάσιμες ημέρες λέει και μετά θα πάρω το αποτέλεσμα.
Περνούσαν οι μέρες μέσα στο άγχος, γιατι είχα καταλάβει ότι κάτι δεν πήγαινε καλα.
Δυο εβδομάδες μετά άρχισα να παίρνω καθημερινά τηλέφωνο στην κλινική για να δω τι γίνεται και με πήγαιναν απο αναβολή σε αναβολή.

Τελικά μετά απο μήνα γύρω στα τέλη Ιουλίου με καλέσανε να πάρω το αποτέλεσμα.
Με κάλεσε η "γιατρός" τους στο γραφείο της και αφού μου είπε ότι το test ειναι θετικό και ότι έπρεπε να πάω σε ένα νοσοκομείο, μου είπε ότι λυπάται πολύ σαν να μιλούσε σε έναν ετοιμοθάνατο.
Εγω της είπα, "τι να κάνουμε έτσι ειναι η ζωή" και έφυγα.

Το αστείο ειναι ότι παντα πρόσεχα στις επαφές μου και ακόμα δεν εχω σκεφτεί κάποιο επικίνδυνο περιστατικό.
Όπως και να χει δεν έχει πια σημασία.
Γύρισα λοιπόν σπίτι και αφού κάθησα στο κρεβάτι μου για δυο ολόκληρες μέρες αποφάσισα να πάω σε ένα δημόσιο νοσοκομείο.
Εκει μου είπαν ότι θα ξαναέκαναν την εξέταση για να υπάρχει η διάγνωση και απο εκει.
Περίμενα λοιπόν άλλη μια εβδομάδα να πάρω την απάντηση που ήξερα.

Πάω λοιπόν στη γιατρό εκει αφού εχω διαβάσει τα παντα για τον hiv απο το Ίντερνετ, αφού ως τοτε ήμουν ανίδεος.
Η γιατρός μου λέει ότι αφού ειναι πρόσφατη η λοίμωξη δεν θα πρέπει να ανησυχώ και θα αρχισω την αντιρετροϊκή αγωγή σε πέντε με δέκα χρόνια.
Μου έδωσε τα τηλέφωνα απο τις ΜΕΛ κάποιων άλλων νοσοκομείων μήπως με βόλευαν καλύτερα και όση ώρα έκατσα εκει αντί να μου κανει την οποία ενημέρωση ενοιωσα ότι με έσπρωχνε να πάω σε κάποιο άλλο νοσοκομείο.
Φυσικά επειδή ήταν οι τελευταίες μέρες του Ιουλίου και τον Αύγουστο δε γίνονται εξετάσεις, μου έκλεισε ραντεβού μέσα Σεπτέμβρη για το φορτίο και τα cd4.

’λλος ενάμισυ μήνας αναμονή.
Φόρτο εργασίας στη δουλειά, άγχος για όλα αυτά, χωρίς να υπάρχει κάποιος να με βοηθήσει.
Βρήκα ένα φίλο απο τα παλιά που ήξερα ότι δούλευε σε ένα διαγνωστικό κέντρο που κι αυτός είναι επίσης οροθετικός, αλλά δεν το ήξερα ως τοτε.
Μου πρότεινε να πάω σε ένα άλλο νοσοκομείο που συνεργάζονται με τη δουλειά του.
Σκόπιμα δεν αναφέρω εδώ τα ονόματα των νοσοκομείων.
Πέρασε λοιπόν ο καιρός και πήγα να κανω τις εξετάσεις.

’λλη μια εβδομάδα αναμονή.
Βγαίνουν τα αποτελέσματα με 280 cd4 και 4800 φορτίο. Φυσικά όταν είδα τα cd4 ήταν που άρχισα να αγχώνομαι πραγματικά.
Παίρνουμε τηλέφωνο στο άλλο νοσοκομείο, μας δέχονται και μας κλείνουν ραντεβού.

’λλη μια εβδομάδα αναμονή.
Φτάνουμε εκει μαζί. Δίνω στους γιατρούς τις εξετάσεις και μετά απο λίγο βγαίνουν έξω και μιλάνε με το φίλο μου.
Ενώ ως τοτε είχαν δεχτεί να με αναλάβουν ξαφνικά ήταν δύσκολο, γιατι λέει χρειαζόμουν άμεσα αγωγή.
Μα αυτός δεν ειναι ο ρόλος τους;
Μου είπαν να περιμένω να δουν αν μπορούν να κάνουν κάτι.

’λλες τρεις μέρες αναμονή.
Δεν με πήραν ποτε τηλέφωνο.
Πήραν το φίλο μου για να του δώσουν την αρνητική απάντηση.
Επομένως κλείνω ραντεβού σε ένα άλλο νοσοκομείο.

’λλες δέκα μέρες αναμονή.
Πάω εκει. Ο γιατρός ευγενέστατος, βλέπει τις εξετάσεις μου λέει και αυτός ότι χρειάζομαι άμεσα αγωγή και μου παίρνει αίμα για όλες τις εξετάσεις και μου δίνει ραντεβού για την επόμενη εβδομάδα που θα μου δώσει επιτέλους την αγωγή.

’λλη μια εβδομάδα αναμονή λοιπόν.
Πηγαίνω, μου δείχνει όλες τις εναλλακτικές αγωγές που μπορώ να ακολουθήσω αρχικά μέχρι να έχουμε πλήρη εικόνα και διαλέγω μια απο αυτές.
Μου λέει χρειάζεται κάποια διαδικασία εγκρίσεων και μου κλείνει ραντεβού την επόμενη Τετάρτη.

’λλες δέκα μέρες αναμονής.
Την Τετάρτη που πήγα και περίμενα δυο ώρες, τελικά μου είπαν ότι έγινε κάποιο λάθος και ότι θα τα είχαν την Παρασκευή.
Σήμερα ειναι Παρασκευή και τελικά πάλι δεν τα είχαν.
Απο Δευτέρα και έχει ο θεός.
Στο μεταξύ τα cd4 έπεσαν στα 210.
Στο ενδιάμεσο εμφανίστηκε και πρόβλημα περιοδοντιτιδας και εχω χάσει ήδη 2 δόντια.

Η υπομονή μου πλέον εξαντλήθηκε.
Τόση απόγνωση δεν ένιωσα ούτε όταν διαγνώστηκα που ήμουν ανίδεος και νόμιζα πως θα πέθαινα.
Νοιώθω ότι πνίγομαι και θελω μια ανάσα και αυτοί που μπορούν να μου τη δώσουν, παίζουν μαζί μου.
Ο φίλος μου νομίζει ότι χρειάζομαι βοήθεια ψυχολογική πλέον κι εγω ξέρω ότι σίγουρα εχω συμφιλιωθεί με την ιδέα του hiv, αλλά όσο με αφήνουν έτσι είμαι λες και ζω στο 1980.
Και περιμένω ποτε θα έρθουν τα σοβαρά προβλήματα.
Για να δούμε τι θα γίνει τη Δευτέρα.

Π.Β.





... 'Aλλες ιστορίες ...



Knowledge of HIV status is associated with a decrease in the severity of depressive symptoms among female sex workers in Uganda and Zambia

Wed, 16 Oct 2019 00:00:00 GMT-05:00 - Ortblad, Katrina F.; Musoke, Daniel Kibuuka; Chanda, Michael M.; Ngabirano, Thomson; Velloza, Jennifer; Haberer, Jessica E.; McConnell, Margaret; Oldenburg, Catherine E.; BΓ€rnighausen, Till
Εισαγωγή: Knowledge of HIV-positive status may result in depressive symptoms, which may be a concern to scaling novel HIV testing interventions that move testing outside the health system and away from counselor support. Setting: Uganda and Zambia.
Μέθοδοι: We used longitudinal data from two female sex worker (FSW) cohorts in Uganda (n=960) and Zambia (n=965). Over four-months participants had ample opportunity to HIV test using standard-of-care services or self-tests. At baseline and four months, we measured participants’ perceived knowledge of HIV status, severity of depressive symptoms (continuous PHQ-9 scale, 0-27 points), and prevalence of likely depression (PHQ-9 scores β‰₯10). We estimated associations using individual fixed effects estimation.
Αποτελέσματα: Compared to unknown HIV status, knowledge of HIV-negative status was significantly associated with a decrease in depressive symptoms of 1.06 point in Uganda (95%CI -1.79, -0.34) and 1.68 points in Zambia (95%CI -2.70, -0.62). Knowledge of HIV-positive status was significantly associated with a decrease in depressive symptoms of 1.01 points in Uganda (95%CI -1.82, -0.20) and 1.98 points in Zambia (95%CI -3.09, -0.88). The prevalence of likely depression was not associated with knowledge of HIV status in Uganda, but was associated with a 14.1% decrease with knowledge of HIV-negative status (95%CI -22.1%, -6.0%) and 14.3% decrease with knowledge of HIV-positive status (95%CI -23.9%, -4.5%) in Zambia.
Συμπεράσματα: Knowledge of HIV status, be it positive or negative, was significantly associated with a decrease in depressive symptoms in two FSW populations. The expansion of HIV testing programs may have mental health benefits for FSWs. Contact details of the corresponding author: Katrina F. Ortblad, ScD, MPH International Clinical Research Center, University of Washington, Department of Global Health 908 Jefferson St, Seattle, WA 98104 katort@uw.edu; +1-206-265-1856 Conflicts of interest: The authors declare no conflicts of interest. Conferences: Ortblad K, Kibuuka Musoke D, Chanda M, Ngabirano T, Velloza J, McConnell M, Oldenburg C, BΓ€rnighausen T. Knowledge of HIV status decreases depressive symptoms among female sex workers. Conference on Retroviruses and Opportunistic Infections 2019. Seattle, WA. Sources of Support: International initiative for impact evaluation (3ie). This is an open access article distributed under the Creative Commons Attribution License 4.0 (CCBY), which permits unrestricted use, distribution, and reproduction in any medium, provided the original work is properly cited. - Β© 2019

Reducing provider workload while preserving patient safety: a randomized control trial using 2-way texting for post-operative follow-up in Zimbabwe’s voluntary medical male circumcision program

Wed, 16 Oct 2019 00:00:00 GMT-05:00 - Feldacker, Caryl; Murenje, Vernon; Holeman, Isaac; Xaba, Sinokuthemba; Makunike-Chikwinya, Batsirai; Korir, Michael; Gundidza, Patricia Tapiwa; Holec, Marrianne; Barnhart, Scott; Tshimanga, Mufuta
Εισαγωγή: Voluntary medical male circumcisions (MC) is safe: the vast majority of men heal without complication. However, guidelines require multiple follow-up visits. In Zimbabwe, where high mobile phone ownership, severe healthcare worker shortages, and rapid MC scale up intersect, we tested a two-way texting (2wT) intervention to reduce provider workload while safeguarding patient safety. Setting: Two high-volume facilities providing MC near Harare, Zimbabwe.
Μέθοδοι: A prospective, un-blinded, non-inferiority, randomized control trial of 722 adult MC clients with cell phones randomized 1:1. 2wT clients (n=362) responded to a daily text with in-person follow-up only if desired or an AE suspected. The control group (n=359) received routine in-person visits. All men were asked to return on post-operative day 14 for review. Adverse events ≀ day 14 visit and number of in-person visits were compared between groups.
Αποτελέσματα: Cumulative AEs were identified in 0.84% (%% CI: 0.28,2.43) among routine care men as compared to 1.88% (95% CI: 0.86, 4.03) of 2wT participants. Non-inferiority cannot be ruled out (95% CI: -∞, +2.72); however, AE rates did not differ between groups (p=0.32). 2wT men attended an average of 0.30 visits as compared to 1.69 visits among routine care men, a significant reduction (p<0.001).
Συμπέρασμα: Although non-inferiority cannot be demonstrated, increased AEs in the 2wT arm likely reflect improved AE ascertainment. 2wT serves as a proxy for active surveillance, improving the quality of MC patient care. 2wT also reduced provider workload. 2wT provides an option for men to heal safely at home, returning to care when desired or if complications arise. 2wT should be further tested to enable widespread scale-up. Corresponding author: Caryl Feldacker, Box 359932, University of Washington, Seattle, WA 98104-3508 USA, cfeld@uw.edu Competing interests: The authors declare no competing interests Email addresses of all authors: Caryl Feldacker: cfeld@uw.edu Vernon Murenje: vmurenje@itech-zimbabwe.org Isaac Holeman: iholeman@uw.edu Sinokuthemba Xaba: xabasino@gmail.com Batsirai Makunike: bmakunike@itech-zimbabwe.org Michael Korir: korir@medicmobile.org Patricia Tapiwa Gundidza: ptgundidza@gmail.com Marrianne M Holec: mmholec@uw.edu Scott Barnhart: sbht@uw.edu Mufuta Tshimanga: tshimangamufuta@gmail.com Funding: Research reported in this publication was supported by the Fogarty International Center of the National Institutes of Health under Award Number R21TW010583. The content is solely the responsibility of the authors and does not necessarily represent the official views of the National Institutes of Health. This is an open-access article distributed under the terms of the Creative Commons Attribution-Non Commercial-No Derivatives License 4.0 (CCBY-NC-ND), where it is permissible to download and share the work provided it is properly cited. The work cannot be changed in any way or used commercially without permission from the journal. - Β© 2019

About us

Στο hivaids.gr, φιλοξενούμε αφιλοκερδώς το "Πρόγραμμα Συνεργασίας" Μονάδων Λοιμώξεων για την ανάπτυξη διαδικτυακής τράπεζας κλινικών παραμέτρων. Το Πρόγραμμα δημιουργήθηκε από έναν γιατρό ειδικό στην HIV λοίμωξη με τη συμμετοχή των Μονάδων: Περισσότερα

% Αναπηρία και HIV

Νέος κανονισμός

Ενιαίος Πίνακας Προσδιορισμού Ποσοστού Αναπηρίας

Ημερολόγιο

@ Διαύγεια

ΔιαύγειαΔι@ύγεια

διαφάνεια στο κράτος

Διαδικτυακές αναρτήσεις διοικητικών αποφάσεων για το HIV/AIDS

Έρευνα

Σας έχει σπάσει ποτέ το προφυλακτικό κατά τη διάρκεια μιας ερωτικής επαφής;
Ναι
Όχι
Δεν χρησιμοποιώ

Επικοινωνία

Newsletter

Ανακοινώσεις

Χρήσιμες πληροφορίες

Τηλεφωνική γραμμή για το HIV/AIDS

210-7222222

Δευτέρα - Παρασκευή
09:00 - 21:00