O Π.Β. εξομολογείται...

Boy Τον περασμένο Ιούνιο λίγο πριν κλείσω τα 33, πήγα όπως κάθε χρόνο να κανω προληπτικά το HIV test σε μια ιδιωτική κλινική.

Την επόμενη μερα, την Τετάρτη με πήραν τηλέφωνο να πάω να ξαναδωσω αίμα, γιατι κάτι λέει δεν ήταν σωστό με το μηχάνημα τους και το αποτέλεσμα δεν έβγαινε και έπρεπε να το ξανακάνουν.
Πέμπτη πρωί λοιπόν ξαναπήγα στην κλινική.
Επτά εργάσιμες ημέρες λέει και μετά θα πάρω το αποτέλεσμα.
Περνούσαν οι μέρες μέσα στο άγχος, γιατι είχα καταλάβει ότι κάτι δεν πήγαινε καλα.
Δυο εβδομάδες μετά άρχισα να παίρνω καθημερινά τηλέφωνο στην κλινική για να δω τι γίνεται και με πήγαιναν απο αναβολή σε αναβολή.

Τελικά μετά απο μήνα γύρω στα τέλη Ιουλίου με καλέσανε να πάρω το αποτέλεσμα.
Με κάλεσε η "γιατρός" τους στο γραφείο της και αφού μου είπε ότι το test ειναι θετικό και ότι έπρεπε να πάω σε ένα νοσοκομείο, μου είπε ότι λυπάται πολύ σαν να μιλούσε σε έναν ετοιμοθάνατο.
Εγω της είπα, "τι να κάνουμε έτσι ειναι η ζωή" και έφυγα.

Το αστείο ειναι ότι παντα πρόσεχα στις επαφές μου και ακόμα δεν εχω σκεφτεί κάποιο επικίνδυνο περιστατικό.
Όπως και να χει δεν έχει πια σημασία.
Γύρισα λοιπόν σπίτι και αφού κάθησα στο κρεβάτι μου για δυο ολόκληρες μέρες αποφάσισα να πάω σε ένα δημόσιο νοσοκομείο.
Εκει μου είπαν ότι θα ξαναέκαναν την εξέταση για να υπάρχει η διάγνωση και απο εκει.
Περίμενα λοιπόν άλλη μια εβδομάδα να πάρω την απάντηση που ήξερα.

Πάω λοιπόν στη γιατρό εκει αφού εχω διαβάσει τα παντα για τον hiv απο το Ίντερνετ, αφού ως τοτε ήμουν ανίδεος.
Η γιατρός μου λέει ότι αφού ειναι πρόσφατη η λοίμωξη δεν θα πρέπει να ανησυχώ και θα αρχισω την αντιρετροϊκή αγωγή σε πέντε με δέκα χρόνια.
Μου έδωσε τα τηλέφωνα απο τις ΜΕΛ κάποιων άλλων νοσοκομείων μήπως με βόλευαν καλύτερα και όση ώρα έκατσα εκει αντί να μου κανει την οποία ενημέρωση ενοιωσα ότι με έσπρωχνε να πάω σε κάποιο άλλο νοσοκομείο.
Φυσικά επειδή ήταν οι τελευταίες μέρες του Ιουλίου και τον Αύγουστο δε γίνονται εξετάσεις, μου έκλεισε ραντεβού μέσα Σεπτέμβρη για το φορτίο και τα cd4.

Άλλος ενάμισυ μήνας αναμονή.
Φόρτο εργασίας στη δουλειά, άγχος για όλα αυτά, χωρίς να υπάρχει κάποιος να με βοηθήσει.
Βρήκα ένα φίλο απο τα παλιά που ήξερα ότι δούλευε σε ένα διαγνωστικό κέντρο που κι αυτός είναι επίσης οροθετικός, αλλά δεν το ήξερα ως τοτε.
Μου πρότεινε να πάω σε ένα άλλο νοσοκομείο που συνεργάζονται με τη δουλειά του.
Σκόπιμα δεν αναφέρω εδώ τα ονόματα των νοσοκομείων.
Πέρασε λοιπόν ο καιρός και πήγα να κανω τις εξετάσεις.

Άλλη μια εβδομάδα αναμονή.
Βγαίνουν τα αποτελέσματα με 280 cd4 και 4800 φορτίο. Φυσικά όταν είδα τα cd4 ήταν που άρχισα να αγχώνομαι πραγματικά.
Παίρνουμε τηλέφωνο στο άλλο νοσοκομείο, μας δέχονται και μας κλείνουν ραντεβού.

Άλλη μια εβδομάδα αναμονή.
Φτάνουμε εκει μαζί. Δίνω στους γιατρούς τις εξετάσεις και μετά απο λίγο βγαίνουν έξω και μιλάνε με το φίλο μου.
Ενώ ως τοτε είχαν δεχτεί να με αναλάβουν ξαφνικά ήταν δύσκολο, γιατι λέει χρειαζόμουν άμεσα αγωγή.
Μα αυτός δεν ειναι ο ρόλος τους;
Μου είπαν να περιμένω να δουν αν μπορούν να κάνουν κάτι.

Άλλες τρεις μέρες αναμονή.
Δεν με πήραν ποτε τηλέφωνο.
Πήραν το φίλο μου για να του δώσουν την αρνητική απάντηση.
Επομένως κλείνω ραντεβού σε ένα άλλο νοσοκομείο.

Άλλες δέκα μέρες αναμονή.
Πάω εκει. Ο γιατρός ευγενέστατος, βλέπει τις εξετάσεις μου λέει και αυτός ότι χρειάζομαι άμεσα αγωγή και μου παίρνει αίμα για όλες τις εξετάσεις και μου δίνει ραντεβού για την επόμενη εβδομάδα που θα μου δώσει επιτέλους την αγωγή.

Άλλη μια εβδομάδα αναμονή λοιπόν.
Πηγαίνω, μου δείχνει όλες τις εναλλακτικές αγωγές που μπορώ να ακολουθήσω αρχικά μέχρι να έχουμε πλήρη εικόνα και διαλέγω μια απο αυτές.
Μου λέει χρειάζεται κάποια διαδικασία εγκρίσεων και μου κλείνει ραντεβού την επόμενη Τετάρτη.

Άλλες δέκα μέρες αναμονής.
Την Τετάρτη που πήγα και περίμενα δυο ώρες, τελικά μου είπαν ότι έγινε κάποιο λάθος και ότι θα τα είχαν την Παρασκευή.
Σήμερα ειναι Παρασκευή και τελικά πάλι δεν τα είχαν.
Απο Δευτέρα και έχει ο θεός.
Στο μεταξύ τα cd4 έπεσαν στα 210.
Στο ενδιάμεσο εμφανίστηκε και πρόβλημα περιοδοντιτιδας και εχω χάσει ήδη 2 δόντια.

Η υπομονή μου πλέον εξαντλήθηκε.
Τόση απόγνωση δεν ένιωσα ούτε όταν διαγνώστηκα που ήμουν ανίδεος και νόμιζα πως θα πέθαινα.
Νοιώθω ότι πνίγομαι και θελω μια ανάσα και αυτοί που μπορούν να μου τη δώσουν, παίζουν μαζί μου.
Ο φίλος μου νομίζει ότι χρειάζομαι βοήθεια ψυχολογική πλέον κι εγω ξέρω ότι σίγουρα εχω συμφιλιωθεί με την ιδέα του hiv, αλλά όσο με αφήνουν έτσι είμαι λες και ζω στο 1980.
Και περιμένω ποτε θα έρθουν τα σοβαρά προβλήματα.
Για να δούμε τι θα γίνει τη Δευτέρα.

Π.Β.





... 'Aλλες ιστορίες ...



Lancet

Πρόσφατες δημοσιεύσεις στο περιοδικό The Lancet HIV

Bictegravir and dolutegravir: head to head at 96 weeks

In The Lancet HIV, David Wohl and colleagues1 present 96 week data on bictegravir in a fixed-dose combination with emtricitabine and tenofovir alafenamide versus fixed-dose dolutegravir, abacavir, and lamivudine for initial treatment of HIV, while Hans-JΓΌrgen Stellbrink and co-workers2 report 96 week data on co-formulated bictegravir, emtricitabine, and tenofovir alafenamide versus dolutegravir with emtricitabine and tenofovir alafenamide for the same indication, both from randomised, double-blind, placebo-controlled, multicentre, phase 3 non-inferiority trials.

Is point-of-care early infant HIV diagnosis sustainable?

The high mortality of untreated HIV infection in infants was first documented in a study1 in 2004. However, the cumulative morbidity of late initiation of combination antiretroviral therapy (ART) is less well appreciated. For example, in a large cohort study2 from South Africa, almost 50% of children had advanced HIV disease when starting ART, at a median age of 43 months. The Children with HIV Early Antiretroviral (CHER) study3 provided the first evidence from a randomised controlled trial that initiating ART from a median age of 7Β·4 weeks was not only associated with significantly lower mortality, but also with less disease progression than when ART was deferred until a median age of 21 weeks.

Estimating fiscal space for health: pitfalls and solutions

In The Lancet HIV, Annie Haakenstad and colleagues1 report how much fiscal space for HIV/AIDS could be created in 137 low-income and middle-income countries. The research is timely and extremely important. Given substantial cuts in development assistance for HIV/AIDS,2 domestic financing is essential to sustain the response to the epidemic.

About us

Στο hivaids.gr, φιλοξενούμε αφιλοκερδώς το "Πρόγραμμα Συνεργασίας" Μονάδων Λοιμώξεων για την ανάπτυξη διαδικτυακής τράπεζας κλινικών παραμέτρων. Το Πρόγραμμα δημιουργήθηκε από έναν γιατρό ειδικό στην HIV λοίμωξη με τη συμμετοχή των Μονάδων: Περισσότερα

% Αναπηρία και HIV

Νέος κανονισμός

Ενιαίος Πίνακας Προσδιορισμού Ποσοστού Αναπηρίας

Ημερολόγιο

@ Διαύγεια

ΔιαύγειαΔι@ύγεια

διαφάνεια στο κράτος

Διαδικτυακές αναρτήσεις διοικητικών αποφάσεων για το HIV/AIDS

Έρευνα

Σας έχει σπάσει ποτέ το προφυλακτικό κατά τη διάρκεια μιας ερωτικής επαφής;
Ναι
Όχι
Δεν χρησιμοποιώ

Επικοινωνία

Newsletter

Ανακοινώσεις

Χρήσιμες πληροφορίες