Γεια σας.
Τον περασμένο Απρίλιο μετά από ένα βιασμό που είχα υποστεί μπήκα στη διαδικασία να κάνω εξετάσεις για AIDS και Ηπατίτιδα με τη βοήθεια ενός παιδικού μου φίλου μικροβιολόγου που εργαζόταν στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο.
Μετά 2 ώρες που μου είχαν πάρει αίμα, με πήρε τηλέφωνο ο μικροβιολόγος και μασώντας τα λόγια του μου είπε να πάω την Δευτέρα στο νοσοκομείο με το βιβλιάριο μου.
Κατάλαβα αμέσως ότι κάτι δεν πάει καλά.
Με το ζόρι μου είπε ότι τα αποτελέσματα των εξετάσεων έδειξαν AIDS.
Πριν από ένα χρόνο από αυτό είχα ξανακάνει εξετάσεις λόγω της ιδιότητας του φίλου μου γιατρού και είχαν βγει καθαρές.
Εννοείται ότι αυτό ήταν το μεγαλύτερο Σαββατοκύριακο της ζωής μου, καθώς είμαι μητέρα 2 παιδιών και με σύζυγο πολύ νευρικό και φυσικά δεν μπορούσα με τίποτα να πιστέψω ότι αυτό είχε συμβεί σε εμένα!
Τη Δευτέρα που πήγα στο νοσοκομείο, μου είπε η γιατρός ότι βγήκε το αποτέλεσμα απροσδιόριστο και με έστειλε στο Κέντρο Αναφοράς για περαιτέρω εξετάσεις.
Ήταν παραμονές Πάσχα και λόγω γιορτών τα τελικά αποτελέσματα άργησαν να βγούν.
Πέρασα μαύρο Πάσχα όπως καταλαβαίνετε.
Από την πρώτη στιγμή είχα στο πλάι μου την αδερφική μου φίλη την οποία έπαιρνα τηλέφωνο συνέχεια για να μου δώσει δύναμη.
Αν δεν είχα αυτή, θα είχα αυτοκτονήσει σίγουρα.
Επειδή ο γάμος μου ήταν άθλιος, είχα επαφή τον τελευταίο καιρό με κάποια άτομα τα οποία ενημέρωσα αμέσως μόλις το έμαθα και για καλή μου τύχη δεν κόλλησαν.
Ήρθε η ώρα να το πώ στο σύζυγο, καθώς βγήκαν τα τελικά αποτελέσματα και έπρεπε να κάνει και αυτός εξετάσεις για να δούμε αν έχει.
Περίμενα καταιγίδα και αντί γι αυτό, αυτός άρχισε να κλαίει προφανώς απο τύψεις που ο γάμος μας δεν πήγαινε καλά ή με την ιδέα ότι αυτός μου το είχε κολλήσει, παρόλο που γνώριζε για το βιασμό.
Πέρασα την πιο γλυκιά περίοδο της ζωής μας καθώς είμαστε μαζί 17 χρόνια, γιατί μου έλεγε εγώ θα είμαι δίπλα σου, θα σε στηρίξω και θα γεράσουμε μαζί.
Ευτυχώς δεν είχε ούτε αυτός.
Είμαι τυχερή στην ατυχία μου γιατί δεν κόλλησα κανένα και προφανώς ο ιός ήρθε σε μένα από το βιασμό.
Παίρνω θεραπεία 6 μήνες τώρα και είμαι καλά.
Έχω επιλέξει ελάχιστα άτομα να το γνωρίζουν και φυσικά όχι οι γονείς μου διότι είναι μεγάλοι σε ηλικία και αυτό θα τους σκοτώσει.
Ο σύζυγος δε με πλησίασε ξανά, με το φόβο μήν κολλήσει, ούτε για μια αγκαλιά.
Ζούμε συμβατικά μαζί, παρόλο που αυτό δε μου αρέσει καθόλου.
Έχω γεμίσει τη ζωή μου πέρα από τη δουλειά και τα παιδιά, με πολλά άλλα πράγματα όπως γυμναστική και ένα δεύτερο πτυχίο που φοιτώ για να πάρω.
Η ψυχολόγος μου είπε ότι είμαι πολύ γενναία γυναίκα και με θαυμάζει.
Βαθιά μέσα μου πονάω πολύ.
Γιατί να τύχει αυτό σε μένα;
Πείτε με χαζή, πείτε με όπως θέλετε, αλλά εγώ ελπίζω ότι κάποια στιγμή θα βγώ νικήτρια απο αυτό το κακό.
Έχω σεξουαλικές επαφές, αλλά πάντα με προφύλαξη.
Δεν το σκέφτομαι ότι θα κάνω σεξ χωρίς προφύλαξη με τίποτα.
Να είμαστε δυνατοί και να υποστηρίζουμε ο ένας τον άλλο, έστω και ανώνυμα απο εδώ γιατί το έχουμε ανάγκη.
Καλή τύχη φίλοι μου.
A.E.
210-7222222
Υπουργείο Υγείας - Οδηγία Υ1/3239/2000
