Ο ανώνυμος εξομολογείται...

Boy Οροθετικοί και μη αναγνώστες καλησπέρα!

Είμαι μόλις 18 χρονών και πριν από περίπου 2 μήνες διαγνώστηκα οροθετικός.
Θα έλεγα πως δεν το έμαθα με τον καλύτερο τρόπο καθώς ο ιατρός που μου το ανακοίνωσε δεν είχε την πολυτέλεια του χρόνου να με καθησυχάσει άμεσα.
Για την ακρίβεια δεν ήταν ένας ιατρός, ήταν μια ομάδα 5-6 ιατρών εκ των οποίων ο μία ήταν η αδερφή μου, που φυσικά δεν περίμενε κάτι τέτοιο και μέχρι να γίνουν οι επόμενες εξετάσεις για επαλήθευση της οροθετικότητας μου, διατηρούσε την σιωπή και την ψυχραιμία της και ήταν κοντά μου για όσο καιρό βρισκόμουν στο νοσοκομείο καθώς είχα εισαχθεί λόγω παρατεταμένου και πολύ υψηλού πυρετού και πλήρους αδυναμίας.

Η αλήθεια είναι πως ήμουν σχεδόν σίγουρος για το τι έχω, ακόμα πριν εισαχθώ στο νοσοκομείο καθώς ήταν ένα από τα πράγματα που φοβόμουν περισσότερο στη ζωή μου.
Ήταν η πρώτη εξέταση που είπα στην αδερφή μου να κάνει.
Όσο βρισκόμουν στο νοσοκομείο ήταν καθημερινά δίπλα μου η μητέρα μου και μερικοί άλλοι συγγενείς μου οι οποίοι με έβλεπαν στο στάδιο της πρωτολοίμωξης (χωρίς να το γνωρίζουν φυσικά) και με παρότρυναν να τρώω και να κυκλοφορώ στους διαδρόμους για να επανέλθω.

Δυστυχώς αντιμετώπισα μια αρκετά επίπονη πρωτολοίμωξη η οποία δεν με ωθούσε στο να κάνω απολύτως τίποτα.
Καθόμουν συντετριμμένος σε ένα κρεβάτι και ανυπομονούσα για τα αποτελέσματα των δεκάδων εξετάσεων στις οποίες υποβλήθηκα.

Όπως προανέφερα, ήταν ίσως αυτό που φοβόμουν περισσότερο στη ζωή μου.
Βεβαίως αυτό οφειλόταν στην αμφίδρομη σεξουαλικότητα μου και όπως φάνηκε στην ανικανότητα μου να ανιχνεύω τον κίνδυνο, να ψυχολογώ σωστά ανθρώπους και να προστατεύω τον εαυτό μου από τον ίδιο τον εαυτό μου.
Χαζό και αμέριμνο μα κυρίως νέο.
Έψαχνα την τύχη μου στις σχέσεις μέσω μιας γνωστής εφαρμογής για κινητά του κύκλου.
Ήδη έμπειρος από τα δήθεν οφέλη της εφαρμογής, έτυχε να συναντήσω έναν πολύ ελκυστικό άντρα 27 χρονών που έδειχνε εντυπωσιασμένος από την εμφάνιση μου.
Ούτε ερωτεύτηκα, ούτε τρελάθηκα, όμως ο ενθουσιασμός μου ήταν αρκετός για να δείξω εμπιστοσύνη και να προχωρήσουμε την "σχέση" μας σε νέο επίπεδο.
Ε.. και έγινε η πατάτα.

Ύστερα από δυο εβδομάδες λοιπόν άρχισαν τα αντίποινα.
Όταν μου ανακοινώθηκε το αποτέλεσμα απλά άσπρισα, μούδιασα και σκέφτηκα "πεθαίνω".
Οι ιατροί καταρρακωμένοι από το νεαρό της ηλικίας μου, συμπεριέλαβαν μια μικρή ενημέρωση που δεν περίμενα: Η τακτική και καθημερινή λήψη των φαρμάκων μου θα απέτρεπε τον θάνατό μου σε 6 χρόνια περίπου όπως πίστευα σύμφωνα με την παραπληροφόρηση που είχα δεχτεί.
Φυσικά και ήξερα ότι αυτό δεν είναι απόλυτο αλλά ήταν κάτι στο οποίο μπορούσα να ελπίζω.
Ζήτησα απλά λίγο χρόνο με τον εαυτό μου.
Οι ιατροί προβληματισμένοι από την ανησυχητικά ήρεμη αντίδραση μου, έκαναν το παν για να βεβαιωθούν ότι δεν είχα αυτοκτονικές τάσεις.
Η αλήθεια είναι πως δεν είχα.
Είχα μίσος και οργή.
Ακόμα έχω αλλά όχι στην ίδια κλίμακα.

Αυτός ο άνθρωπος είχε καταστρέψει τη ζωή μου εσκεμμένα παρ' όλο που ισχυρίστηκε πως δεν ήταν ενήμερος της κατάστασής του.
Φυσικά απών της κατάστασης λόγω "επαγγελματικού ταξιδιού" ακόμα δεν έχουμε αντικρίσει ο ένας τον άλλο.
Με ελαφρώς δόλια μέσα που χρησιμοποίησα, συνειδητοποίησα πως ο άνθρωπος αυτός ανενόχλητος συνεχίζει να προσπαθεί να μολύνει με τον ιό του HIV άλλους ανθρώπους μέσω της άγνοιας του για την χρήση του προφυλακτικού (ωραία εκδίκηση μπράβο σου).
Αποφάσισα να μην ξοδέψω την ζωή μου (ή τουλάχιστον την μειωμένη κατά πολύ ζωή μου) κυνηγώντας τον.
Επικεντρώθηκα στην ανάρρωσή μου και αποφασίσαμε με την αδερφή μου να το κρατήσουμε κρυφό από την υπόλοιπη οικογένεια μου καθώς όπως καταλαβαίνετε με την παραπληροφόρηση που υπάρχει περί του θέματος θα είχα κλαμμένο φέρετρο βελανιδιάς και μόνο την αδερφή μου να μπορεί να με βάλει εκεί.

Με αρκετή δύναμη που βρήκα το είπα σε 2-3 πολύ κοντινούς μου ανθρώπους και με στηρίζουν καθημερινά μαζί με την αδερφή μου.
Η αλήθεια είναι πως τα φάρμακα που λαμβάνω καθημερινά δεν είναι αθώα και σε χρόνια χρήση, στην οποία θα υποβληθώ, έχουν αρκετές πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες όπως θα έχετε ενημερωθεί πολλοί.
Ίσως ακόμα το λέω μόνο και μόνο για να το πιστέψω, όμως το χειρότερο που έχω να κάνω, είναι να ζω την υπόλοιπη ζωή μου στις τύψεις την μιζέρια και την ανησυχία.

Απλά θέλει προσοχή και υπευθυνότητα (και σαφώς συνείδηση δεν σου φταίνε οι άλλοι επειδή έκανες εσύ την κουτσουκέλα σου και δεν πρόσεξες για οποιονδήποτε λόγο).
Κανείς δεν αξίζει να σκέφτεται πως πιθανότατα έχει σχετικά σύντομη ημερομηνία λήξης ιδίως από αυτήν την ηλικία.
Ευτυχώς είμαι φοιτητής σε μια σχολή που μου επιτρέπει με το ανάλογο μεταπτυχιακό να ασχοληθώ με την έρευνα στον κλάδο του AIDS και του HIV.
Μάλιστα είναι αυτό που θα παλέψω να κάνω την υπόλοιπη ζωή μου.
Ίσως πολλά μου όνειρα να μείνουν όνειρα, όμως η ζωή μου δεν τελειώνει άμεσα και η τεχνολογία των φαρμάκων και της ιατρικής εξελίσσεται πιο γρήγορα από όσο νομίζουμε.

Παλέψτε με αυτό που έχετε μέσα σας και ζήστε όσο χαρούμενοι μπορείτε από αυτό.
Παλέψτε όσο μπορείτε για την συντροφικότητα, όσο πιο δύσκολο και να είναι και χωρίς να βλάπτετε τον σύντροφό σας.
Τα χάπια μπορεί να προσφέρουν μια α' ασφάλεια έναντι της μετάδοσης του ιού, αλλά πολλοί αναγνώστες καταλαβαίνουν πως το να παίζεις με τις πιθανότητες μπορεί να αποβεί μοιραίο.

Θέλω να ελπίζω πως το κράτος και το υπουργείο υγείας θα καλύπτουν για πάντα τις ανάγκες ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης όπως και της επιβίωσης των οροθετικών ατόμων καθώς και να στηρίζουν ανάλογα ερευνητικά προγράμματα στο άμεσο μέλλον.
Ελπίζω να έχω βοηθήσει με το παραπάνω κείμενο όχι μόνο οροθετικούς ανθρώπους αλλά και υγιείς.
Πρόληψη λέμε αλλά δεν προσέχουμε.

Εμπιστοσύνη για θέματα υγείας σε κανέναν παρά μόνο στις επιλογές σας.
Carpe diem !




... 'Aλλες ιστορίες ...



Trajectories of viral suppression in people living with HIV receiving coordinated care: Differences by comorbidities

Mon, 23 Mar 2020 00:00:00 GMT-05:00 - Li, Michael J.; Su, Erica; Garland, Wendy H.; Oksuzyan, Sona; Lee, Sung-Jae; Kao, Uyen H.; Weiss, Robert E.; Shoptaw, Steven J.
Εισαγωγή: In March of 2013, the Los Angeles County (LAC) Division of HIV and STD Programs (DHSP) implemented a clinic-based Medical Care Coordination (MCC) Program to increase viral suppression (VS) (<200 c/mL) among people living with HIV (PLWH) at high risk for poor health outcomes.
Θέμα: This study aimed to estimate trajectories of VS and to assess whether these trajectories differed by stimulant use, housing instability, and depressive symptom severity as reported by PLWH participating in MCC.
Μέθοδοι: Data represent 6,408 PLWH in LAC receiving services from the MCC Program, and were obtained from LAC HIV surveillance data matched to behavioral assessments obtained across 35 Ryan White Program clinics participating in MCC. Piecewise mixed effects logistic regression with a random intercept estimated probabilities of VS from 12 months prior to MCC enrollment through 36 months post-enrollment, accounting for time by covariate interactions for three comorbid conditions: housing instability, stimulant use, and depressive symptoms.
Αποτελέσματα: The overall probability of VS increased from 0.35 to 0.77 within the first six months in the MCC Program, and this probability was maintained up to 36 months post-enrollment. Those who reported housing instability, stimulant use, or multiple comorbid conditions did not achieve the same probability of VS by 36 months as those with none of those comorbidities.
Συμπεράσματα: Findings suggest that MCC improved the probability of VS for all patient groups regardless of the presence of comorbidities. However, those with comorbid conditions will still require increased support from patient-centered programs to address disparities in VS. Corresponding author: Michael J. Li, Ph.D., M.P.H. Department of Family Medicine 10880 Wilshire Blvd., Ste. 1800, Los Angeles, CA 90024 mjli@mednet.ucla.edu 310-825-2557 Conflicts of interest and Source of Funding: The authors report no conflicts of interest. Author contributions: MJ Li – study conceptualization, writing, and analysis. E Su – data analysis, reporting, and visualization, writing methods section. WH Garland – study implementation, conceptualization, and supervision, writing, revision. S Oksuzyan – data collection and management, study conceptualization, writing, revision S-J Lee – study conceptualization, writing, revision. UH Kao – study conceptualization, study coordination, writing, revision. RE Weiss – senior statistician, study conceptualization, writing, revision. SJ Shoptaw – study conceptualization and supervision, writing, revision This work was supported by the Center for HIV Identification, Prevention, and Treatment Services (CHIPTS) NIMH grant P30MH58107, the California HIV/AIDS Research Grants Program Office of the University of California grant MH10-LAC-610, the University of California, Los Angeles Postdoctoral Fellowship Training Program in Global HIV Prevention Research NIMH grant 5T32MH080634-13. - Β© 2020

The impact of loneliness on brain health and quality of life among adults living with HIV in Canada

Mon, 23 Mar 2020 00:00:00 GMT-05:00 - Harris, Marianne; Brouillette, Marie-JosΓ©e; Scott, Susan C.; Smaill, Fiona; Smith, Graham; Thomas, RΓ©jean; Fellows, Lesley K.; Mayo, Nancy E.
Εισαγωγή: People aging with HIV are at risk for loneliness, with stigmatization and economic marginalization added to the health challenges arising from chronic infection. This study provides evidence for the extent, contributors, and consequences of loneliness in people living with HIV, focusing on brain health and quality of life. Setting: Cross-sectional data from 856 middle-aged and older adults living with HIV recruited from five urban specialty clinics in Canada were drawn from the inaugural visit of the Positive Brain Health Now cohort study.
Μέθοδοι: Participants completed an extensive assessment of biopsychosocial variables. The prevalence, severity and quality of life impact of self-reported loneliness were described. Clinical and environmental factors hypothesized as contributing to loneliness and the consequences of loneliness on health and function were identified using logistic, ordinal, and linear regression.
Αποτελέσματα: Eighteen percent reported being β€œquite often” and 46% β€œsometimes” lonely. Those with more loneliness were younger, less mobile, suffered more financial hardship, and were more likely to use opioids. HIV symptoms, pain, fatigue, low motivation, stigma, and unemployment were related to loneliness. Loneliness increased the odds of cognitive impairment, low mood, stress, and poor physical health. Those who were β€œquite often” lonely were over four times more likely to report poor or very poor quality of life than those who were β€œalmost never” lonely.
Συμπέρασμα: Loneliness is common in older people living with HIV in Canada. Many of the associated factors are modifiable, offering novel targets for improving brain health, general health and quality of life in HIV. Corresponding author: Lesley Fellows, MD CM, DPhil, room 276, Montreal Neurological Institute, rue UniversitΓ©, MontrΓ©al, QC H3A 2B4 Canada 514-398-8481 lesley.fellows@mcgill.ca. The authors report no conflicts of interest related to this work. * equal contribution Funding: The project was supported by a Team Grant from the Canadian Institutes of Health Research (CIHR) (TCO-125272) and by the CIHR HIV Clinical Trials Network (CTN 273). The funding agency had no role in the design, data collection, analysis, or interpretation of the study, nor in the writing of the report or the decision to submit the paper for publication. Author contributions: MH: study conception, data acquisition, interpreted results, drafted manuscript. MJB: study conception, data acquisition, interpretation, revised manuscript. SC: data analysis, interpretation, drafted manuscript. FS: study conception, data acquisition, revised manuscript. GM: study conception, data acquisition, revised manuscript. RT: study conception, data acquisition, revised manuscript. LKF: study conception, data acquisition, interpretation, drafted manuscript. NB: study conception, data acquisition, data analysis, interpretation, drafted manuscript All authors approved the final manuscript. - Β© 2020

About us

Στο hivaids.gr, φιλοξενούμε αφιλοκερδώς το "Πρόγραμμα Συνεργασίας" Μονάδων Λοιμώξεων για την ανάπτυξη διαδικτυακής τράπεζας κλινικών παραμέτρων. Το Πρόγραμμα δημιουργήθηκε από έναν γιατρό ειδικό στην HIV λοίμωξη με τη συμμετοχή των Μονάδων: Περισσότερα

% Αναπηρία και HIV

Νέος κανονισμός

Ενιαίος Πίνακας Προσδιορισμού Ποσοστού Αναπηρίας

Ημερολόγιο

@ Διαύγεια

ΔιαύγειαΔι@ύγεια

διαφάνεια στο κράτος

Διαδικτυακές αναρτήσεις διοικητικών αποφάσεων για το HIV/AIDS

Έρευνα

Σας έχει σπάσει ποτέ το προφυλακτικό κατά τη διάρκεια μιας ερωτικής επαφής;
Ναι
Όχι
Δεν χρησιμοποιώ

Επικοινωνία

Newsletter

Ανακοινώσεις

Χρήσιμες πληροφορίες