Ο ανώνυμος εξομολογείται...

Boy Οροθετικοί και μη αναγνώστες καλησπέρα!

Είμαι μόλις 18 χρονών και πριν από περίπου 2 μήνες διαγνώστηκα οροθετικός.
Θα έλεγα πως δεν το έμαθα με τον καλύτερο τρόπο καθώς ο ιατρός που μου το ανακοίνωσε δεν είχε την πολυτέλεια του χρόνου να με καθησυχάσει άμεσα.
Για την ακρίβεια δεν ήταν ένας ιατρός, ήταν μια ομάδα 5-6 ιατρών εκ των οποίων ο μία ήταν η αδερφή μου, που φυσικά δεν περίμενε κάτι τέτοιο και μέχρι να γίνουν οι επόμενες εξετάσεις για επαλήθευση της οροθετικότητας μου, διατηρούσε την σιωπή και την ψυχραιμία της και ήταν κοντά μου για όσο καιρό βρισκόμουν στο νοσοκομείο καθώς είχα εισαχθεί λόγω παρατεταμένου και πολύ υψηλού πυρετού και πλήρους αδυναμίας.

Η αλήθεια είναι πως ήμουν σχεδόν σίγουρος για το τι έχω, ακόμα πριν εισαχθώ στο νοσοκομείο καθώς ήταν ένα από τα πράγματα που φοβόμουν περισσότερο στη ζωή μου.
Ήταν η πρώτη εξέταση που είπα στην αδερφή μου να κάνει.
Όσο βρισκόμουν στο νοσοκομείο ήταν καθημερινά δίπλα μου η μητέρα μου και μερικοί άλλοι συγγενείς μου οι οποίοι με έβλεπαν στο στάδιο της πρωτολοίμωξης (χωρίς να το γνωρίζουν φυσικά) και με παρότρυναν να τρώω και να κυκλοφορώ στους διαδρόμους για να επανέλθω.

Δυστυχώς αντιμετώπισα μια αρκετά επίπονη πρωτολοίμωξη η οποία δεν με ωθούσε στο να κάνω απολύτως τίποτα.
Καθόμουν συντετριμμένος σε ένα κρεβάτι και ανυπομονούσα για τα αποτελέσματα των δεκάδων εξετάσεων στις οποίες υποβλήθηκα.

Όπως προανέφερα, ήταν ίσως αυτό που φοβόμουν περισσότερο στη ζωή μου.
Βεβαίως αυτό οφειλόταν στην αμφίδρομη σεξουαλικότητα μου και όπως φάνηκε στην ανικανότητα μου να ανιχνεύω τον κίνδυνο, να ψυχολογώ σωστά ανθρώπους και να προστατεύω τον εαυτό μου από τον ίδιο τον εαυτό μου.
Χαζό και αμέριμνο μα κυρίως νέο.
Έψαχνα την τύχη μου στις σχέσεις μέσω μιας γνωστής εφαρμογής για κινητά του κύκλου.
Ήδη έμπειρος από τα δήθεν οφέλη της εφαρμογής, έτυχε να συναντήσω έναν πολύ ελκυστικό άντρα 27 χρονών που έδειχνε εντυπωσιασμένος από την εμφάνιση μου.
Ούτε ερωτεύτηκα, ούτε τρελάθηκα, όμως ο ενθουσιασμός μου ήταν αρκετός για να δείξω εμπιστοσύνη και να προχωρήσουμε την "σχέση" μας σε νέο επίπεδο.
Ε.. και έγινε η πατάτα.

Ύστερα από δυο εβδομάδες λοιπόν άρχισαν τα αντίποινα.
Όταν μου ανακοινώθηκε το αποτέλεσμα απλά άσπρισα, μούδιασα και σκέφτηκα "πεθαίνω".
Οι ιατροί καταρρακωμένοι από το νεαρό της ηλικίας μου, συμπεριέλαβαν μια μικρή ενημέρωση που δεν περίμενα: Η τακτική και καθημερινή λήψη των φαρμάκων μου θα απέτρεπε τον θάνατό μου σε 6 χρόνια περίπου όπως πίστευα σύμφωνα με την παραπληροφόρηση που είχα δεχτεί.
Φυσικά και ήξερα ότι αυτό δεν είναι απόλυτο αλλά ήταν κάτι στο οποίο μπορούσα να ελπίζω.
Ζήτησα απλά λίγο χρόνο με τον εαυτό μου.
Οι ιατροί προβληματισμένοι από την ανησυχητικά ήρεμη αντίδραση μου, έκαναν το παν για να βεβαιωθούν ότι δεν είχα αυτοκτονικές τάσεις.
Η αλήθεια είναι πως δεν είχα.
Είχα μίσος και οργή.
Ακόμα έχω αλλά όχι στην ίδια κλίμακα.

Αυτός ο άνθρωπος είχε καταστρέψει τη ζωή μου εσκεμμένα παρ' όλο που ισχυρίστηκε πως δεν ήταν ενήμερος της κατάστασής του.
Φυσικά απών της κατάστασης λόγω "επαγγελματικού ταξιδιού" ακόμα δεν έχουμε αντικρίσει ο ένας τον άλλο.
Με ελαφρώς δόλια μέσα που χρησιμοποίησα, συνειδητοποίησα πως ο άνθρωπος αυτός ανενόχλητος συνεχίζει να προσπαθεί να μολύνει με τον ιό του HIV άλλους ανθρώπους μέσω της άγνοιας του για την χρήση του προφυλακτικού (ωραία εκδίκηση μπράβο σου).
Αποφάσισα να μην ξοδέψω την ζωή μου (ή τουλάχιστον την μειωμένη κατά πολύ ζωή μου) κυνηγώντας τον.
Επικεντρώθηκα στην ανάρρωσή μου και αποφασίσαμε με την αδερφή μου να το κρατήσουμε κρυφό από την υπόλοιπη οικογένεια μου καθώς όπως καταλαβαίνετε με την παραπληροφόρηση που υπάρχει περί του θέματος θα είχα κλαμμένο φέρετρο βελανιδιάς και μόνο την αδερφή μου να μπορεί να με βάλει εκεί.

Με αρκετή δύναμη που βρήκα το είπα σε 2-3 πολύ κοντινούς μου ανθρώπους και με στηρίζουν καθημερινά μαζί με την αδερφή μου.
Η αλήθεια είναι πως τα φάρμακα που λαμβάνω καθημερινά δεν είναι αθώα και σε χρόνια χρήση, στην οποία θα υποβληθώ, έχουν αρκετές πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες όπως θα έχετε ενημερωθεί πολλοί.
Ίσως ακόμα το λέω μόνο και μόνο για να το πιστέψω, όμως το χειρότερο που έχω να κάνω, είναι να ζω την υπόλοιπη ζωή μου στις τύψεις την μιζέρια και την ανησυχία.

Απλά θέλει προσοχή και υπευθυνότητα (και σαφώς συνείδηση δεν σου φταίνε οι άλλοι επειδή έκανες εσύ την κουτσουκέλα σου και δεν πρόσεξες για οποιονδήποτε λόγο).
Κανείς δεν αξίζει να σκέφτεται πως πιθανότατα έχει σχετικά σύντομη ημερομηνία λήξης ιδίως από αυτήν την ηλικία.
Ευτυχώς είμαι φοιτητής σε μια σχολή που μου επιτρέπει με το ανάλογο μεταπτυχιακό να ασχοληθώ με την έρευνα στον κλάδο του AIDS και του HIV.
Μάλιστα είναι αυτό που θα παλέψω να κάνω την υπόλοιπη ζωή μου.
Ίσως πολλά μου όνειρα να μείνουν όνειρα, όμως η ζωή μου δεν τελειώνει άμεσα και η τεχνολογία των φαρμάκων και της ιατρικής εξελίσσεται πιο γρήγορα από όσο νομίζουμε.

Παλέψτε με αυτό που έχετε μέσα σας και ζήστε όσο χαρούμενοι μπορείτε από αυτό.
Παλέψτε όσο μπορείτε για την συντροφικότητα, όσο πιο δύσκολο και να είναι και χωρίς να βλάπτετε τον σύντροφό σας.
Τα χάπια μπορεί να προσφέρουν μια α' ασφάλεια έναντι της μετάδοσης του ιού, αλλά πολλοί αναγνώστες καταλαβαίνουν πως το να παίζεις με τις πιθανότητες μπορεί να αποβεί μοιραίο.

Θέλω να ελπίζω πως το κράτος και το υπουργείο υγείας θα καλύπτουν για πάντα τις ανάγκες ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης όπως και της επιβίωσης των οροθετικών ατόμων καθώς και να στηρίζουν ανάλογα ερευνητικά προγράμματα στο άμεσο μέλλον.
Ελπίζω να έχω βοηθήσει με το παραπάνω κείμενο όχι μόνο οροθετικούς ανθρώπους αλλά και υγιείς.
Πρόληψη λέμε αλλά δεν προσέχουμε.

Εμπιστοσύνη για θέματα υγείας σε κανέναν παρά μόνο στις επιλογές σας.
Carpe diem !




... 'Aλλες ιστορίες ...



Efficacy and Safety of Doravirine/Lamivudine/Tenofovir Disoproxil Fumarate (DOR/3TC/TDF) in Treatment-NaΓ―ve HIV-1 Infected Adults with Transmitted Non-Nucleoside Reverse Transcriptase Inhibitor (NNRTI) Resistance Mutations

Fri, 16 Aug 2019 00:00:00 GMT-05:00 - Wong, Alexander; Goldstein, Deborah; Mallolas, Josep; DeJesus, Edwin; Johnson, Margaret; Molina, Jean-Michel; Pozniak, Anton; Rodgers, Anthony; Teal, Valerie; Hepler, Deborah; Kumar, Sushma; Sklar, Peter; Hanna, George J; Hwang, Carey; Badshah, Cyrus; Teppler, Hedy

Diagnostic accuracy of oral mucosal transudate tests compared to blood-based rapid tests for HIV among children ages 18 months to 18 years in Kenya and Zimbabwe

Fri, 16 Aug 2019 00:00:00 GMT-05:00 - Chikwari, Chido Dziva; Njuguna, Irene N.; Neary, Jillian; Rainer, Crissi; Chihota, Belinda; Slyker, Jennifer A.; Katz, David A.; Wamalwa, Dalton C.; Oyiengo, Laura; Bandason, Tsitsi; McHugh, Grace; Dauya, Ethel; Mujuru, Hilda; Stewart, Kearsley A; John-Stewart, Grace C.; Ferrand, Rashida A.; Wagner, Anjuli D.
Εισαγωγή: Gaps persist in HIV testing for children who were not tested in prevention of mother-to-child HIV transmission programs. Oral mucosal transudate rapid HIV tests (OMT) have been shown to be highly sensitive in adults but their performance has not been established in children.
Μέθοδοι: ART-naΓ―ve children aged 18 months to 18 years in Kenya and Zimbabwe were tested for HIV using rapid OraQuick ADVANCE Rapid HIV/2 Antibody test on oral fluids (OMT) and blood-based rapid diagnostic testing (BBT). BBT followed Kenyan and Zimbabwean national algorithms. Sensitivity and specificity were calculated using the national algorithms as the reference standard.
Αποτελέσματα: A total of 1,776 children were enrolled; median age was 7.3 years (IQR: 4.7, 11.6). Among 71 children positive by BBT, 71 were positive by OMT (sensitivity: 100% [97.5%CI: 94.9-100%]). Among the 1,705 children negative by BBT, 1,703 were negative by OMT (specificity: 99.9% [95%CI: 99.6-100.0%]). Due to discrepant BBT and OMT results, 2 children who initially tested BBT negative and OMT positive were subsequently confirmed positive within 1 week by further tests. Excluding these 2 children, the sensitivity and specificity of OMT compared to BBT were each 100% (97.5%CI: 94.9-100% and 99.8-100%, respectively).
Συμπεράσματα: Compared to national algorithms, OMT did not miss any HIV-positive children. These data suggest that OMTs are valid in this age range. Future research should explore the acceptability and uptake of OMT by caregivers and health workers to increase pediatric HIV testing coverage. Corresponding Author: Chido Dziva Chikwari Biomedical Research and Training Institute 10 Seagrave Road, Avondale Harare, Zimbabwe Tel: +263772773879/+2634745583 Email: Chido.DzivaChikwari@lshtm.ac.uk The authors report no conflicts of interest related to this work. * Joint first authors Funding: The study in Zimbabwe was jointly funded by the Duke Global Health Institute, the UK Medical Research Council (MRC) and the UK Department for International Development (DFID) under the MRC/DFID concordat agreement and is also part of the EDCTP2 programme supported by the European Union (MR/P011268/1). The Saliva Testing and Video Information to Expand Uptake of Pediatric HIV Testing (STEP-UP) study was funded by the National Institutes of Health (NIH; P30 AI027757 [CFAR New Investigator Award; PI: Wagner]) and the Thrasher Research Foundation (A119882). INN, DAK, JN, ADW were supported by P30 AI027757. ADW was also supported by A119882. INN was supported by Fogarty International Centre (FIC) D43TW009783. This publication was supported by the University of Washington Global Center for the Integrated Health of Women, Adolescents, and Children (Global WACh). This publication was funded in part by the University of Washington / Fred Hutch Center for AIDS Research, and NIH funded program under award number AI027757, which is supported by the following NIH Institutes and Centers: NIAID, NCI, NIMH, NIDA, NICHD, NHLBI, NIA, NIGMS, NIDDK. The content of this publication is solely the responsibility of the authors and does not necessarily represent the official views of the National Institutes of Health. This is an open access article distributed under the terms of the Creative Commons Attribution License 4.0 (CC BY), which permits unrestricted use, distribution, and reproduction in any medium, provided the original work is properly cited. - Β© 2019

About us

Στο hivaids.gr, φιλοξενούμε αφιλοκερδώς το "Πρόγραμμα Συνεργασίας" Μονάδων Λοιμώξεων για την ανάπτυξη διαδικτυακής τράπεζας κλινικών παραμέτρων. Το Πρόγραμμα δημιουργήθηκε από έναν γιατρό ειδικό στην HIV λοίμωξη με τη συμμετοχή των Μονάδων: Περισσότερα

% Αναπηρία και HIV

Νέος κανονισμός

Ενιαίος Πίνακας Προσδιορισμού Ποσοστού Αναπηρίας

Ημερολόγιο

@ Διαύγεια

ΔιαύγειαΔι@ύγεια

διαφάνεια στο κράτος

Διαδικτυακές αναρτήσεις διοικητικών αποφάσεων για το HIV/AIDS

Έρευνα

Σας έχει σπάσει ποτέ το προφυλακτικό κατά τη διάρκεια μιας ερωτικής επαφής;
Ναι
Όχι
Δεν χρησιμοποιώ

Επικοινωνία

Newsletter

Ανακοινώσεις

Χρήσιμες πληροφορίες