Ας πούμε και εμείς αυτό που λένε όλοι οι άλλοι.
Δεν μετράμε πλέον τα χρόνια. Μετράμε τις στιγμές και οι στιγμές είναι πάρα πολλές.
Όπως λέει και ένας φίλος μου, το AIDS είναι ένα μεγάλο σχολείο και από ότι φαίνεται έχει απόλυτο δίκιο!
Το μεγαλύτερο κομμάτι αυτής της ασθένειας είναι περισσότερο ψυχολογικό και κοινωνικό παρά ιατρικό.
Και για τι το λέω αυτό; Γιατί πολλοί από εμάς έχουμε νιώσει την απόρριψη από πολλούς ανθρώπους.
Και ας πούμε κάποτε την αλήθεια, που μερικές φορές είναι πραγματικότητα και σίγουρα την ζούμε καθημερινά.
Πολλά αλλάζουν μετά την διάγνωση ενός θετικού αποτελέσματος. Αλλάζουν τα πάντα. Το πώς σκεφτόμαστε, πως ονειρευόμαστε, ακόμα και η συμπεριφορά μας αλλάζει.
Κάποιοι είχαν την δύναμη να κοιτάξουν ψηλά και να μετρήσουν τα αστέρια, γιατί τα αστέρια βρίσκονται πάντα αμετακίνητα στην ιδία θέση.
Εμείς δεν βρισκόμαστε ποτέ στην ιδία θέση!
Μπορείς να αγοράσεις ένα σπίτι,
... αλλά όχι την εστία.
Μπορείς να αγοράσεις ένα κρεβάτι,
... αλλά όχι τον ύπνο.
Μπορείς να αγοράσεις ένα ρολόι,
... αλλά όχι το χρόνο.
Μπορείς να αγοράσεις ένα βιβλίο,
... αλλά όχι την γνώση.
Μπορείς να αγοράσεις μια θέση,
... αλλά όχι το σεβασμό.
Μπορείς να αγοράσεις τον γιατρό,
... αλλά όχι την υγεία.
Μπορείς να αγοράσεις την ψυχή,
... αλλά όχι την ζωή.
Μπορείς να αγοράσεις το σεξ,
... αλλά όχι την αγάπη.
Είμαι οροθετικός εδώ και 3 χρόνια και μάλιστα είμαι καλά στην υγεία μου.
Διατηρώ άριστες σχέσεις με το γιατρό μου και με προσέχει και με φροντίζει πάρα πολύ.
Δεν μπορεί να κάνει όμως αυτό που θέλουμε όλοι, γιατί δεν είναι στο χέρι του αλλά σε κάποια χέρια που ξέρουν να παίζουν το παιχνίδι του AIDS.
Όλα είναι ένα παιχνίδι, εμείς χάνουμε και αυτοί κερδίζουνε. Αλλά πρέπει όμως να ξέρεις να χάνεις χωρίς να χάνεις την αξιοπρέπεια σου.
Ας δούμε τι άλλο μας περιμένει ακόμα και ας βγάλουμε από το μυαλό μας τις κακιές σκέψεις.
Να σκεφτόμαστε και να δίνουμε πάντα αυτά που μπορούμε.
Το AIDS είναι κάτι που το σκεφτόμαστε και λέμε πολλές φορές γιατί να τύχει σε εμένα και όχι σε κάποιον άλλον.
Μπορούμε να κάνουμε πολύ περισσότερα πράγματα από το να σκεφτόμαστε αυτά που άλλος δεν μπορεί να σκεφτεί. Πλησιάζει και φέτος η Παγκόσμια Ημέρα του AIDS και μπορούμε να δώσουμε ένα μήνυμα όλοι εμείς.
Ο καθένας με τον τρόπο του.
Εμείς μεγαλώσαμε με το AIDS. Αυτή η επιδημία έχει να μας μάθει πολύ περισσότερα πράγματα στο μέλλον.
Σίγουρα θα υπάρξουν καλύτερες μέρες αν και για την επόμενη μέρα κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος τι του ξημερώνει.
Να είστε όλοι καλά.
210-7222222
Υπουργείο Υγείας - Οδηγία Υ1/3239/2000
