Ο Δ.Μ. 20 χρονών εξομολογείται...

Boy Ήταν Τετάρτη όταν αποφάσισα να πάω και να κάνω μια τυπική εξέταση για HIV.
Την Παρασκευή μου είπανε ότι θα ήτανε έτοιμα τα αποτελέσματα.

Παρασκευή πρωί χτύπησε το τηλέφωνο και ήταν από το νοσοκομείο.
Ήτανε η μικροβιολόγος αλλά μου τα μάσαγε πολύ, ώσπου μου είπε ότι χρειάζεται να δώσω και πάλι αίμα.
Ρώτησα για ποιο λόγο και μου είπε ότι το τεστ μου έδειξε κάποια ασάφεια και ότι θα ήθελαν να το επαναλάβουν.

Πήγα από εκεί να ξαναδώσω αίμα και μου είπαν ότι το δεύτερο δείγμα θα το έστελναν στην υγειονομική υπηρεσία.
Κατάλαβα πολλά εκείνη τη στιγμή.
Φοβήθηκα πολύ ότι συνέβαινε αυτό που υποπτευόμουν.
Περίμενα ανυπόμονα τα αποτελέσματα.
Έτρεμα κάθε μέρα από αγωνία και δεν μπορούσα να κοιμηθώ.
Ήμουν σε μία κατάσταση που δεν μπορώ να εκφράσω με λόγια αλλά φαντάζομαι ότι πολλοί από εσάς θα μπορείτε να καταλάβετε πως ένιωθα.

Παρασκευή λοιπόν, μετά από μια εβδομάδα αγωνίας, ξαναπήγα στο νοσοκομείο για να πάρω τα αποτελέσματα.
Ήμουν τρελλαμένος.
Ζήτησα να μιλήσω με την μικροβιολόγο που μου είχε πάρει το δεύτερο δείγμα αίματος και μου είπαν να την περιμένω.
Τα λεπτά περνούσαν και έβλεπα τις νοσοκόμες να μιλάνε συνέχεια μεταξύ τους, ενώ κάποιες από αυτές μου έριχναν κρυφές ματιές.
Από το ύφος τους κατάλαβα ότι δεν με λυπόντουσαν, απλά δεν ξέρανε πως να μου το πούνε.
Μετά από κανένα δεκάλεπτο περίπου, ήρθε η μικροβιολόγος και μου είπε να την ακολουθήσω σε ένα γραφείο.
Εκεί μέσα μου είπε τελικά ότι το τεστ μου βγήκε θετικό!

Απλά πάγωσα. Δεν έκλαψα όμως, δεν φοβήθηκα.
Απλά ένοιωσα ότι εκείνη τη στιγμή άδειασα από συναισθήματα.
Δεν ένοιωθα ούτε φόβο, ούτε αγωνία, ούτε τίποτα. Ήμουν απόλυτα κενός.
Δεν έχω παράπονο από κανέναν. Ήταν όλοι τους πάρα πολύ ευγενικοί και πολύ καλοί μαζί μου.
Μίλησα και με τους γιατρούς και απλά εκείνη τη στιγμή το σώμα μου ήτανε εκεί αλλά το μυαλό μου κάπου αλλού.

Όταν έφυγα από το νοσοκομείο περπατούσα επί ώρες χωρίς να σκέφτομαι τίποτα, χωρίς να περιμένω τίποτα, χωρίς να φοβάμαι τίποτα.
Ένοιωθα χαμένος. Κάποια στιγμή μόνο παρατήρησα ότι έτρεχαν δάκρυα από τα μάτια μου και κάπως βγήκα από το κενό που είχα πέσει.
Όταν ήρθα σπίτι έκανα πως δεν συνέβαινε τίποτα. Πως όλα ήταν μια χαρά, αλλά μέσα μου πόναγα και πονάω.
Όταν μένω μόνος μου με πιάνουν τα κλάματα. Δεν μπορώ ακόμα να το συνειδητοποιήσω.
Δεν κατηγορώ κανένα γιατί έκανα sex χωρίς προφύλαξη, και έχω και εγώ μερίδιο ευθύνης πάνω σε αυτό αλλά δεν μπορώ να το χωνέψω όλο αυτό που συμβαίνει.

Έχει περάσει μόνο μία μέρα από τότε που το έμαθα και πονάω μέσα μου.
Κλαίω και αισθάνομαι ότι άλλαξα από χτες. Νιώθω ότι ο παλιός μου εαυτός χάθηκε και ξαφνικά βγήκε ένας άλλος, ένας απρόσμενος όμως που άλλαξε τα πάντα.

Δ.Μ. 20 χρονών




... 'Aλλες ιστορίες ...



Lancet

Πρόσφατες δημοσιεύσεις στο περιοδικό The Lancet HIV

Bictegravir and dolutegravir: head to head at 96 weeks

In The Lancet HIV, David Wohl and colleagues1 present 96 week data on bictegravir in a fixed-dose combination with emtricitabine and tenofovir alafenamide versus fixed-dose dolutegravir, abacavir, and lamivudine for initial treatment of HIV, while Hans-JΓΌrgen Stellbrink and co-workers2 report 96 week data on co-formulated bictegravir, emtricitabine, and tenofovir alafenamide versus dolutegravir with emtricitabine and tenofovir alafenamide for the same indication, both from randomised, double-blind, placebo-controlled, multicentre, phase 3 non-inferiority trials.

Is point-of-care early infant HIV diagnosis sustainable?

The high mortality of untreated HIV infection in infants was first documented in a study1 in 2004. However, the cumulative morbidity of late initiation of combination antiretroviral therapy (ART) is less well appreciated. For example, in a large cohort study2 from South Africa, almost 50% of children had advanced HIV disease when starting ART, at a median age of 43 months. The Children with HIV Early Antiretroviral (CHER) study3 provided the first evidence from a randomised controlled trial that initiating ART from a median age of 7Β·4 weeks was not only associated with significantly lower mortality, but also with less disease progression than when ART was deferred until a median age of 21 weeks.

Estimating fiscal space for health: pitfalls and solutions

In The Lancet HIV, Annie Haakenstad and colleagues1 report how much fiscal space for HIV/AIDS could be created in 137 low-income and middle-income countries. The research is timely and extremely important. Given substantial cuts in development assistance for HIV/AIDS,2 domestic financing is essential to sustain the response to the epidemic.

About us

Στο hivaids.gr, φιλοξενούμε αφιλοκερδώς το "Πρόγραμμα Συνεργασίας" Μονάδων Λοιμώξεων για την ανάπτυξη διαδικτυακής τράπεζας κλινικών παραμέτρων. Το Πρόγραμμα δημιουργήθηκε από έναν γιατρό ειδικό στην HIV λοίμωξη με τη συμμετοχή των Μονάδων: Περισσότερα

% Αναπηρία και HIV

Νέος κανονισμός

Ενιαίος Πίνακας Προσδιορισμού Ποσοστού Αναπηρίας

Ημερολόγιο

@ Διαύγεια

ΔιαύγειαΔι@ύγεια

διαφάνεια στο κράτος

Διαδικτυακές αναρτήσεις διοικητικών αποφάσεων για το HIV/AIDS

Έρευνα

Σας έχει σπάσει ποτέ το προφυλακτικό κατά τη διάρκεια μιας ερωτικής επαφής;
Ναι
Όχι
Δεν χρησιμοποιώ

Επικοινωνία

Newsletter

Ανακοινώσεις

Χρήσιμες πληροφορίες