Μόλις το έμαθα...
Ήμουν σχεδόν 19 χρονών όταν έκανα εξετάσεις τελείως προληπτικά.
Πήγα να κάνω μόνος μου εξετάσεις γιατί ασχολούμαι με τον αθλητισμό και βρήκα ευκαιρία να κάνω εξετάσεις και για λοιμώδη νοσήματα.
Αφού έκανα τις εξετάσεις, μου είπε ο γιατρός μου να ξανακάνω επαναληπτικές.
Δεν φοβήθηκα διότι δεν έκανα επικίνδυνο σεξ, ούτε έπαιρνα ναρκωτικές ουσίες.
Τελικά όμως ο HIV μου χτύπησε την πόρτα και εισχώρησε όχι μόνο στο σώμα μου αλλά και στον ψυχικό μου κόσμο.
Μόλις μου ανακοίνωσε ο γιατρός μου ότι έχω HIV, λιποθύμισα.
Η πρώτη μου σκέψη ήταν πως θα το πω στη σχέση μου.
Μόλις πήγα σπίτι το είπα στη μητέρα μου.
Εκείνη με αγκάλιασε και μου είπε ότι θα γίνω καλά.
Τίποτα δεν είναι ίδιο πλέον.
Έχουν περάσει 6 χρόνια.
Δεν παίρνω κάποια αγωγή, αφού δεν χρειάζεται ακόμα, αλλά τις περισσότερες μέρες του χρόνου το σκέφτομαι.
Φοβάμαι τις παρενέργειες των φαρμάκων, αλλά πιστεύω ότι θα αντέξω ακόμα. Ότι θα αργήσω ακόμα να αρρωστήσω. Ελπίζω ότι ο ιός, χάρη στην Ελπίδα και την Επιμονή που έχω, θα κοιμάται μέσα μου εώς ότου βρεθούν φάρμακα που δεν θα δημιουργούν τόσο μεγάλες παρενέργειες.
Στην σχέση μου άργησα να το πώ γιατί φοβόμουνα ότι θα τον χάσω.
Είμαι ομοφυλόφιλος.
Κάποια στιγμή βρήκα τη δύναμη και το είπα στη σχέση μου.
Έκανε αμέσως εξετάσεις και ευτυχώς ήταν αρνητικός στον ιό.
Μου έφυγε ένα πολύ μεγάλο βάρος.
Θα με πλήγωνε αν με χώριζε για αυτό το λόγο.
Αλλά το σημαντικό ήταν ότι δεν είχε HIV και αυτό με ικανοποιούσε ότι και να γινόταν.
Μετά από 3 μήνες χωρίσαμε όχι επειδή είχα HIV αλλά επειδή είχε και άλλη σχέση.
Το πήρα απόφαση και προχώρησα μπροστά.
Τελικά κάποια στιγμή τα ξαναβρήκαμε.
Μου είπε ότι παρόλο που είχε άλλη σχέση, εμένα ήθελε και τον συγχώρεσα γιατί ένας τέτοιος άνθρωπος όταν υπάρχει στη ζωή σου, ξέρεις ότι σε αγαπάει πραγματικά και ότι δεν σε βλέπει σαν μολυσμένο αλλά σαν φυσιολογικό άνθρωπο.
Αυτή είναι η θετική πλευρά των πραγμάτων αλλά υπάρχει και η αρνητική.
Όταν μου είπαν να κάνω τις επαναληπτικές εξετάσεις, το είπα σε έναν συγγενή μου που συνάντησα στο δρόμο.
Του είπα ότι φοβάμαι ότι έχω κάποιο αφροδίσιο νόσημα. Τότε κλείστηκε στο σπίτι του και δεν μου άνοιγε.
Είπε ότι θα το πει παντού και έτσι φοβήθηκα και το είπα στη μητέρα μου.
Αναγκάστηκα σε άλλες περιπτώσεις να δείξω ότι η ιατρική διάγνωση είναι αρνητική.
Το σίγουρο είναι ότι πρέπει να επιλέξεις αυστηρά τα άτομα που το λες. Αν θες να το πεις παντού πρέπει να έχεις δημιουργήσει έναν πολύ δυνατό ψυχικό κόσμο για να μπορεί να αντιμετωπίσεις τις αντιδράσεις του κόσμου.
F.A.
210-7222222
Υπουργείο Υγείας - Οδηγία Υ1/3239/2000
