O M.S. εξομολογείται...

Boy Παίδες δεν ξέρω γιατί γράφω την ιστορία μου. Aπλά ήθελα να τη μοιραστώ μαζί σας, επειδή βλέπω ότι πολύ κόσμος λέει διάφορα εδώ μέσα.

Θυμάμαι ότι είχα πολύ υψηλό πυρετό μια εβδομάδα και δεν έπεφτε με τίποτα. Ταυτόχρονα οι λεμφαδένες μου πονουσανε παρά πολύ και δεν μπορούσα να σηκωθώ από το κρεβάτι για 5 - 6 μέρες.
Άρχισα να ανησυχώ και να σκέφτομαι διάφορα κι έτσι αποφάσισα να πάω σε γιατρό για εξετάσεις.
Πήγα ένα πρωί στο νοσοκομείο που έχω γνωστούς γιατρούς οικογενειακά.
Εκεί σκέφτηκα ότι δεν πρέπει να πάω σε αυτούς κι έτσι πήγα σε ένα εξωτερικό ιατρείο. Μπήκα μέσα και εξήγησα στον γιατρό τι συμτώματα είχα και μου έγραψε ένα χαρτί για να παω να δώσω αίμα.
Έδωσα αίμα και μου είπανε σε μια εβδομάδα να πάω να πάρω τα αποτελέσματα από το νοσοκομείο ή να τους πάρω τηλέφωνο.

Πέρασε μια εβδομάδα και πήρα. Μου είπανε δεν είναι έτοιμα τα αποτελέσματα ακόμα. Να ξαναπάρω σε άλλη μια εβδομάδα. Περίεργο, δεν έδωσα όμως μεγάλη σημασία.
Ξαναπήρα και μου είπανε ότι πρέπει να ξαναπάω να δώσω αίμα, επειδή χάσανε τα αποτελέσματα. Πάρα πολύ περίεργο.
Πήγα και έδωσα πάλι αίμα και οι νοσοκόμες με κοιτάγανε περίεργα και έβαλαν γάντια όταν μου παίρνανε το αίμα τώρα.

Έφυγα από το νοσοκομείο και στο δρόμο άρχισα να σκέφτομαι τι έχω κάνει με ποιον κλπ. Φοβήθηκα πολύ ότι μπορεί να είμαι οροθετικός.
Και εγώ όπως όλοι μας έχουμε κάνει το λάθος να κάνουμε σεξ χωρίς καπότα έστω και μια φορά. Αυτή η φορά μου έκοψε το κεφάλι.
Τέλος πάντων, ήρθε η στιγμή να πάρω τα αποτελέσματα και μου είπανε να πάω στο νοσοκομείο.
Ήμουνα στην πόρτα του εργαστήριου και βγήκε ένας γιατρός και μου είπε "Α,α εσύ είσαι με το τέτοιο, περίμενε ένα λεπτό, έρχομαι" Μπήκε μέσα και μιλούσε με έναν άλλο γιατρό και εγώ τους έβλεπα και έτρεμα ολόκληρος.
Ήρθε με έναν φάκελο στο χέρι και μου είπε "Πάμε μαζί στον τρίτο όροφο να μιλήσεις με έναν γιατρό".
Μου εδειξε ένα γραφείο και μου είπε "Περίμενε εδώ". Περίμενα ένα τέταρτο. Είχα αλλάξει όλα τα χρώματα. Είχα χάσει τη Γη κάτω από τα πόδια μου, έτρεμα, έκλαιγα, σκεφτόμουνα διάφορα και παρακαλαγα το Θεό να μην είμαι οροθετικός.
Με φώναξαν και μπήκα μέσα Έκατσα σε μια καρέκλα άψυχος, με βλέμμα παγωμένο.
Ο γιατρός άνοιξε το φάκελο το διάβασε καλά καλά με κοίταξε στα μάτια και μου είπε "δυστυχώς είναι θετικό αγόρι μου!"
Το περίμενα ότι θα μου πει αυτό, όμως δεν ήθελα να είναι αλήθεια!
Εκλαψα πολύ. Δεν μπορούσε να το χωνέψει το μυαλό μου ότι θα μου συμβεί στα αληθεια.
Μετά μου μιλούσε για το τι και πως και που μου ξαναπήρανε αίμα για περισσότερες εξετάσεις και έφυγα.

Βγήκα και πήρα τον καλυτερο μου φίλο και άρχισα τα κλάμματα. Δεν ήξερα τι να του πω, απλά έκλαιγα σαν μωρό.
Αυτός κατάλαβε ότι έχει βγει θετικό το test και προσπαθούσε να με ηρεμήσει. Μου είπε να πάω σπίτι του να μιλήσουμε.
Ο δρόμος από το νοσοκομείο μέχρι το σπίτι του ήτανε άπειρος. Δεν τελείωνε ποτέ.
Έφτασα εκεί μετά από 6 ώρες. Είχα περπατήσει από βόρεια μέχρι νότια χωρίς να το καταλάβω.
Είχαμε κάτσει στο μπαλκόνι μπροστά στη θάλασσα και του μιλούσα για τα αποτελέσματα κλαίγοντας.
Αυτός προσπαθούσε να με ηρεμήσει μου έλεγε ότι υπάρχουν φάρμακα και ότι δεν θα πεθάνω, κλπ.
Μετά μου είπε ότι και ο γκόμενος του είναι (+). Έπαθα σοκ.
Σήμερα σχεδόν ένα χρόνο μετά συνεχίζω να ζω με τη σκέψη ότι είμαι οροθετικός και ότι αυτό δεν θα αλλάξει ποτέ!
Δεν μισό τον άνθρωπο που με κόλλησε επίτηδες η μη, απλά έπρεπε να μου το είχε πει.

Για αυτό όλοι όσοι είστε και το ξέρετε είναι καλό να το λέτε, για να μην χαλάτε τη ζωή ενός ανθρώπου χωρίς να φταίει για κάτι και χωρίς να θέλει το δωράκι που θα του χαρίζετε. Είναι αμαρτία!
Δεν ξέρω τι άλλο να πω. Απλά να προσέξετε τι κάνετε και με ποιον και να μη το μεταδίδετε σε μικρά παιδιά. Είμαστε ακόμα 21 μόνο, για να μας χαλάνε τη ζωή κάποιοι άρρωστοι στο μυαλό. Ντροπή τους που το κάνουν επίτηδες για να κολλήσουν και τους άλλους.

Παιδιά να σας πω μια ιστορία από το προηγούμενο καλοκαίρι.
Είμασταν βράδυ σε μια gay παραλία και ήταν ένας τύπος, τον οποίο ήξερα ότι είναι (+) και τον είδα να γαμάει ένα πιτσιρίκι χωρίς καπότα.
Παιδιά τον έσπασα το κεφάλι με ένα μποκάλι, δεν άντεξα.
Πως μπορούν να υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι; Τι του φταει το παιδί και πρέπει να τον κολήσει?

Χαιρετώ τους συμπαθέστατους φίλους που στηρίζουν το σάιτ αυτό!




... 'Aλλες ιστορίες ...



Lancet

Πρόσφατες δημοσιεύσεις στο περιοδικό The Lancet HIV

Bictegravir and dolutegravir: head to head at 96 weeks

In The Lancet HIV, David Wohl and colleagues1 present 96 week data on bictegravir in a fixed-dose combination with emtricitabine and tenofovir alafenamide versus fixed-dose dolutegravir, abacavir, and lamivudine for initial treatment of HIV, while Hans-JΓΌrgen Stellbrink and co-workers2 report 96 week data on co-formulated bictegravir, emtricitabine, and tenofovir alafenamide versus dolutegravir with emtricitabine and tenofovir alafenamide for the same indication, both from randomised, double-blind, placebo-controlled, multicentre, phase 3 non-inferiority trials.

Is point-of-care early infant HIV diagnosis sustainable?

The high mortality of untreated HIV infection in infants was first documented in a study1 in 2004. However, the cumulative morbidity of late initiation of combination antiretroviral therapy (ART) is less well appreciated. For example, in a large cohort study2 from South Africa, almost 50% of children had advanced HIV disease when starting ART, at a median age of 43 months. The Children with HIV Early Antiretroviral (CHER) study3 provided the first evidence from a randomised controlled trial that initiating ART from a median age of 7Β·4 weeks was not only associated with significantly lower mortality, but also with less disease progression than when ART was deferred until a median age of 21 weeks.

Estimating fiscal space for health: pitfalls and solutions

In The Lancet HIV, Annie Haakenstad and colleagues1 report how much fiscal space for HIV/AIDS could be created in 137 low-income and middle-income countries. The research is timely and extremely important. Given substantial cuts in development assistance for HIV/AIDS,2 domestic financing is essential to sustain the response to the epidemic.

About us

Στο hivaids.gr, φιλοξενούμε αφιλοκερδώς το "Πρόγραμμα Συνεργασίας" Μονάδων Λοιμώξεων για την ανάπτυξη διαδικτυακής τράπεζας κλινικών παραμέτρων. Το Πρόγραμμα δημιουργήθηκε από έναν γιατρό ειδικό στην HIV λοίμωξη με τη συμμετοχή των Μονάδων: Περισσότερα

% Αναπηρία και HIV

Νέος κανονισμός

Ενιαίος Πίνακας Προσδιορισμού Ποσοστού Αναπηρίας

Ημερολόγιο

@ Διαύγεια

ΔιαύγειαΔι@ύγεια

διαφάνεια στο κράτος

Διαδικτυακές αναρτήσεις διοικητικών αποφάσεων για το HIV/AIDS

Έρευνα

Σας έχει σπάσει ποτέ το προφυλακτικό κατά τη διάρκεια μιας ερωτικής επαφής;
Ναι
Όχι
Δεν χρησιμοποιώ

Επικοινωνία

Newsletter

Ανακοινώσεις

Χρήσιμες πληροφορίες